 |
|
Zakazana rzeczywistość nasza, jak ja twojego ty mojego nie zrozumiesz świata,
lecz ponad wszystkim tym co nas dzieli zawsze istnieje iskra nadziei
|
|
|
 |
Nie lubię złości, podłości, powodów do zazdrości, fałszywych przyjaźni i ślepej naiwności.
|
|
|
|
dopiero dzisiaj zaczynam rozumieć czym jest życie i prawdziwa miłość
|
|
|
|
Zamykam oczy i chce tylko zapomnieć,
To co nas łączyło zakończyłam bezpowrotnie
|
|
|
|
to nie gra!, nigdy nie poddam się !
|
|
|
|
ja wiem że to był mój błąd !
|
|
|
|
już się nie boję, nic mnie nie czeka,
smutny finał człowieka, który zapada w letarg
|
|
|
|
ponownie toniesz, idziesz na dno, to koniec,
Przez cały czas milczysz, nazwę to monologiem
|
|
|
|
Nerwowo spoglądasz i kolejny kopniak,
to już nawet nie działa, wszystko w środku ci siada,
wiesz, że się nie nadasz, zawodzisz, nic nie zdziałasz,
i znów rozczarowanie szlochem dusisz ból naraz
|
|
|
|
Dodaj komentarz
