 |
|
“Za kogo warto wyjść za mąż? Za przyjaciela. Za faceta, z którym płacze się ze śmiechu. Za kogoś, kto w razie potrzeby i herbatę zrobi i tyłek podetrze. Za mężczyznę, przy którym bycie słabą, chorą i nieatrakcyjną to nie wstyd. Za kogoś, kto gra do jednej bramki, ma podobne marzenia, a jak nie ma – to wspiera. Za mądrego człowieka, któremu się ufa. Ale chyba najważniejsze, bo ważniejsze nawet od seksu, jest to, by się po prostu szalenie lubić. By lubić spędzać ze sobą czas. Takiego męża Wam życzę, dziewczyny! Jeśli podczas przysięgi małżeńskiej chce Ci się płakać, bo Twoje życie się kończy – wiej!”
|
|
 |
|
"A Ty - do tej pory nie wiesz,że oddałabym za Ciebie każdy swój oddech." ~ Aleksandra Steć
|
|
 |
|
Pomysł by się angażować był naprawdę do dupy.
|
|
 |
|
Największą jej wadą było to, że żyła złudzeniami, w swojej wyobraźni tworzyła nierealne historie, myślami była z nim w miejscach, w których zawsze pragnęła się znaleźć. Jej wyobraźnia była idealnie poukładana, szkoda tylko, że życie w jednym momencie po prostu się rozsypało.
|
|
 |
|
Ile razy czułeś, że do dna masz centymetry?
|
|
 |
|
Zasady są proste,albo płyniesz albo toniesz..
|
|
 |
|
Nagle tak cicho zrobiło się w moim świecie bez Ciebie...
|
|
 |
|
Odpowiedz mu,że tak-powiedziała jej-Choćbyś umierała ze
strachu,choćbyś później miała tego żałować przez całe życie,bo i tak będziesz żałować przez całe życie, jeśli mu
powiesz nie. "Miłość w czasach Zarazy"
|
|
 |
|
Kobieta, która już raz poszła do łóżka z mężczyzną, będzie z nim szła za każdym razem, kiedy mężczyzna zechce, o ile potrafi ją za każdym razem przekonać do tego swą czułością. - "Miłość w czasach zarazy"
|
|
 |
|
Za to, kiedy kobieta postanawia przespać się z jakimś mężczyzną, nie ma takiego parkanu, którego by nie przeskoczyła, fortecy, której by nie zdobyła, ani jakiejkolwiek normy moralnej, której nie byłaby gotowa złamać; i nie ma takiego Boga, który by ją powstrzymał.
"Miłość w czasach zarazy"
|
|
 |
|
Nie mogę przestać o Tobie myśleć. Głupia sprawa, całkiem nieracjonalna. Nigdy bym się nie spodziewała, że nagle, któregoś pięknego wiosennego dnia ukradniesz mi aż tyle mnie, że będę myślała o Tobie bez przerwy. Niewiarygodne.
|
|
 |
|
A teraz pójdę zrobić sobie herbaty, bo usycham z niezdecydowania, zawahania, niepewności, rozczarowania, nadmiaru obowiązków, tęsknoty i niewytłumaczalnego uszczerbku na psychice.
|
|
|
|