 |
|
... już mnie nie ma i nigdy nie będzie na ulicach,
które znasz, nie będzie mnie w sklepie do którego
przychodzisz po piwo, już nie usłyszysz mojego
śmiechu niosącego się echem. odeszłam...
nie ma mnie. nie ma mojego imienia.
|
|
|
|
i kolejna zima, i kolejny raz nabierze barw na chwilę,
albo nie nabierze ich w ogóle, a serce chcąc nie chcąc...
pęknięte ot tak.
|
|
|
|
najszybciej ucieka się wtedy gdy wie się, że ktoś
nas zatrzyma ciepłym uściskiem i miłym słowem.
|
|
|
|
o powrocie może zadecydować tylko osoba,
która podjęła decyzje o definitywnym końcu.
|
|
|
|
- nie rozumiem tylko jednego - prowadziła monolog
siedząc na wiklinowym fotelu okrytym jakby purpurowym szalem.
- dlaczego miłość temu, który zranił przypomina się kiedy
złamane serce zaczyna się zrastać...
|
|
|
|
nikt nie lubi kawy parzącej w język,
a stale próbujemy spijać chamstwo
z mężczyzn choć parzy serce.
|
|
|
|
kocham cie - w XXI w. brzmi jak siema, sory, narka czy
bekanie w towarzystwie. nikogo nie wzrusza, nie dziwi, nie zniesmacza.
|
|
|
|
łańcuch jest prosty : ludzie denerwują nas,
potem denerwuje się ja, denerwujemy się na
siebie wzajemnie by unieszczęśliwić do reszty.
|
|
|
|
gdy postanowisz nie zmieniaj zdania,
tak rodzi się miedzy innymi naiwność.
|
|
|
|
... i nagle ucichł cały chaos dnia,
narodziła się noc pełna gwiezdnych podroży.
|
|
|
|
"Jeżeli przynajmniej śnisz o tym, żeby mnie pokonać, lepiej żebyś się obudził i przeprosił."
|
|
|
|
Przy jednym mogłam być bezwzględnie sobą i wiedziałam, że mnie taką akceptuje, ale to drugiego kochałam ponad życie.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
