 |
|
wiesz, już nie rozumiem nic, już nic nie kumam,już nie umiem żyć, nie umiem być,już nie umiem czuwać, już nie umiem nic..
|
|
|
|
Akurat nie wiem ile wad posiadasz brat tu znam wszystkie swoje, to je wyraża nastrój
|
|
|
|
znów grają zepsute lutnie znów smutne momenty..
|
|
|
|
Czekając na dzień w którym spełnią się marzenia nie chcę być tym co nie ma nic do powiedzenia
|
|
|
|
gwiaździste niebo i my tak mógłbym całą wieczność..
|
|
|
|
A no, bo świat znowu potęguje chaos, wielki jak rozmiar przypisywany Himalajom
|
|
|
|
może życie bez przeszkód było by zupełnie nudne?
|
|
|
|
wiesz kochanie ,może ty ze mną razem znikniesz?
|
|
|
|
Myślę o sobie, własne sumienie kopię W końcu przestanę, nawet gdy w krwi się utopię Rodziłem się we kwi, sumienie chce mnie oswoić Odkuta stal, jak Feliks nowym w ogniu się rodzić
|
|
|
|
Jak to można tak bezprzerwy szarpać struny, szarpać nerwy
|
|
|
|
żałuje dziś, tyle chwil, wszystko przepadło..
|
|
|
|
Słucham go, staram się, chociaż często upadam Tracę wiarę, a horyzont bardziej się oddala Wstaję, znów upadam, tak często bezsilny Nad ranem sam, wszystkie łzy już dawno wyschły
|
|
|
|
Dodaj komentarz
