 |
|
Nie zamierzała umierać, to Wy ją do tego zmusiliście. / Nataalii
|
|
|
|
A jeżeli zbliża się mój koniec, proszę, niech będzie dla mnie łaskawy. / Nataalii
|
|
|
|
Nie próbuje już udowadniać sobie, że cokolwiek ma sens. / Nataalii
|
|
|
|
Tak jak co roku umierają jesienią liście i będąc już niczyje spadają z drzew, tak ja każdego ranka tracę kolejną cząstkę siebie i otwierając oczy widzę tylko czerń. / Nataalii
|
|
|
|
Nie potrafię już budzić się z myślą, że "wszystko będzie dobrze" / Nataalii
|
|
|
|
Nie da się uleczyć nadwyrężonej (przez lata) psychiki. Tak jak nie cofnie się czasu i nie wymaże wspomnień. / Nataalii
|
|
|
|
Mówili, że mogę być kim chce. Potrafię przenosić góry, zmieniać świat, leczyć ludzkie serca. Mówili, że jestem stworzona do czegoś wielkiego bo jestem człowiekiem. Boże nawet nie wiesz jak bardzo mnie okłamali. / Nataalii
|
|
 |
|
https://www.youtube.com/watch?v=CX84gI3c97E
|
|
|
|
Przyjmuję więc wspomnienia z całym dobrodziejstwem inwentarza, dając im się porwać, gdy tylko mogę.
|
|
|
|
Przyjmuję więc wspomnienia z całym dobrodziejstwem inwentarza, dając im się porwać, gdy tylko mogę.
|
|
|
|
Z zewnątrz i z perspektywy czasu łatwo było krytykować po fakcie nasze działania, lecz w rzeczywistym świecie, w rzeczywistym czasie, decyzje nie zawsze były łatwe.
|
|
 |
 |
Dlaczego mnie wtedy nie było? Jak szłam do Ciebie, to padało i połamał mi się parasol. Wtedy on otworzył nade mną swój. Uśmiechnął się i powiedział, że mnie odprowadzi, żebym nie zmokła. Wiatr drapał po policzkach, ale mimo to, zrobiło mi się ciepło. A gdy już staliśmy pod Twoimi drzwiami, zapytał mnie, czy to tu i wtedy uświadomiłam sobie, że już nie. | Katarzyna Wołyniec
|
|
|
|
Dodaj komentarz
