 |
|
Najgorszy w tym wszystkim jest fakt, że nie mogę nawet spojrzeć mu w twarz i powiedzieć o tym, co boli mnie najbardziej. Duszę w sobie wszelkie uczucia i męczę się tym strasznie, a go nie ma. Nie mogę nawet napisać "tęsknie za Tobą, kocham Cię". Nie mogę. Nie mogę nic i to tak bardzo rozpierdala mnie od środka, wyniszcza. Próbuję stłumić wszelkie emocje i miłość, która dalej we mnie się tli, ale tak ciężko z tym walczyć. Nie potrafię się oszukiwać, ja przecież nadal go tak bardzo potrzebuję. / napisana
|
|
|
|
Tak naprawdę nie potrafię poradzić sobie z tym jak zmienia się świat. Ciężko mi pogodzić się z tym, że moi najbliżsi nie są już tacy jak kiedyś, że ja nie jestem taka jak dawniej. Czas mija i skutecznie zabija we mnie wszystko, co dobre. To on sprawia, że każdego dnia tracę siły aby żyć, żeby funkcjonować jak dawniej. Nie potrafię się pogodzić z tym, że zmieniająca się rzeczywistość jest taka okrutna i dobija mnie, ciągle mnie dobija nowymi problemami, a ja już chyba nawet nie mam ochoty z nimi walczyć. Poddaje się. Już teraz przerasta mnie życie, a gdzie tam dalej. Jestem strasznie przerażona. Błagam, niech ktoś zatrzyma czas. / napisana
|
|
 |
|
Jako mała dziewczynka często widziałam łzy moich najbliższych. Myślę, że kiedy małe dziecko idzie z chusteczkami do mamy i ze łzami w oczach prosi: "Mamo nie płacz już, wszystko będzie dobrze." Wie, że w jakiś stopniu to koniec jego dzieciństwa. Ja wiedziałam. Dlatego teraz, mając lat 20 tak ciężko mi uwierzyć w moc tych słów. / Nataalii
|
|
|
|
Zacznij być odpowiedzialny i przestań myśleć "jakoś to będzie". Nic nie będzie dopóki SAM na to nie zapracujesz. Niczego w tym życiu nie dostajemy za darmo. / Nataalii
|
|
|
|
Dobrze wiem jak to jest, kiedy jest Ci ciężko i nie masz ani krzty motywacji. Nic Cię nie cieszy, wszystko staje się szare i takie samo jak dotychczas. Nie chcę tak żyć. Nie chcę.. / Nataalii
|
|
|
|
Zbyt dobrze wiem, jak to jest ledwo wiązać koniec z końcem. / Nataalii
|
|
|
|
Doświadczam cudów. / Nataalii
|
|
|
|
CZ.1. On zawsze był dla mnie ważny, najważniejszy. Nikt inny nie liczył się tak bardzo jak jego osoba, bo tylko on potrafił wlać we mnie tyle szczęścia i niezwykłości. A teraz od tak dawna go nie ma i ja nadal nie wiem jak poradzić sobie ze światem, który jest tak bardzo pusty. I jestem słaba i marna i wołam go, a on nie odpowiada, po prostu przepadł gdzieś, a ja nie wiem gdzie on jest i boli mnie serce, bo nawet nie mam pojęcia jak się dzisiaj czuje, a przecież kocham go, z całych sił go kocham i powinnam dbać o niego i troszczyć się, powinnam być przy nim bez względu na wszystko. Zawiodłam, zawiodłam siebie, że nie potrafiłam walczyć, zawiodłam jego... chociaż może i nie. To on mnie odrzucił, a ja nadal obwiniam siebie o wszystko, co złe.
|
|
|
|
Pokaż komentarze (2)
