 |
|
Musiałam w końcu otworzyć oczy na wszystko
|
|
|
|
Leżała w szpitalnym łóżku. Jej kruche serce nigdy jeszcze nie biło z taką siłą. Długo starała się przyzwyczaić wzrok do ciemności. Podnosiła się z ogromnym bólem. Po chwili zobaczyła, że jej przyjaciel śpi, powyginany, na krześle obok. Miał podpuchnięte oczy i znoszone ubranie. 'Zawsze przy mnie jesteś.' Szepnęła zmęczonym głosem. 'I zawsze już będę.' Usłyszała równie cichą odpowiedź. Spojrzał na nią nieobecnym wzrokiem. 'Ale ja nie będę mogła być. Nie przeżyję operacji, ale przynajmniej będę miała świadomość tego, że zrobiłam co mogłam.' Powiedziała, nie patrząc mu w oczy. Usiadł obok. Dotknął jej zimnej dłoni, spojrzał na zaczerwienione oczy i bladą twarz. 'Obiecaj mi, że wygrasz.' Poprosił łagodnym głosem. 'Mogę Ci jedynie obiecać, że się postaram.' Odszepnęła. Trzy dni później siedział na tym samym krześle, przy pustym łóżku. Między ścianami słyszał jej cichy szept. Mówiła, że wciąż przy nim jest i zawsze już będzie. /just_love.
|
|
|
|
Znów gdzieś się mijamy. Odchodzimy od siebie na nowo, słysząc tylko cichy szept serca. Chyba już zapomniałam, jak Twoje oczy patrzą, jak dłonie dotykają. Pamiętam tylko, jak bardzo Twoje słowa bolą. Pamiętam Twoje głośne krzyki i widok Twojej sylwetki, ginącej w jesiennej mgle. Ale pamiętam też, jak wpijałeś usta w moją szyję, jak tańczyłeś ze mną wśród kropel deszczu na jednej z dróg, jak, biorąc mnie w ramiona, powtarzałeś, że jestem bezpieczna. Pamiętam, jak pod skórą krew mi wrzała. Pamiętam, gdy mówiłeś, jak bardzo mnie kochasz. A przecież mieliśmy być silni. Powinnam zapomnieć, a jednak pamiętam wszystko. Potrzebuję kilku godzin, muszę się odnaleźć. Zmienić uderzenia serca na widok Twojej twarzy. /just_love.
|
|
|
|
'Przeczytam Ci!' Krzyknęła i zaczęła czytać ściszonym głosem. ' „Delikatnie musnął jej twarz palcami. Czuła, jak serce łamie jej żebra, przy nim wiedziała, że istnieje...” ' Nawet nie zdążyła dokończyć. Dopisali kolejny rozdział rytmem własnych serc.
|
|
|
|
obiecuję Ci z ręką na sercu, odejdę. kiedyś w końcu odejdę i nawet nie zauważysz. nikt nie zauważy. zrobię to w ciszy, w tym milczeniu które serwujesz mi każdego dnia. będę Ci się plątać w myślach, aż w końcu poznasz ten smak nienawiści.
|
|
|
|
kiedyś potrafiłabym wybaczyć Ci wszystko, totalnie wszystko. niezależnie od sytuacji w jakiej się znajdziemy, niezależnie co zrobisz przeciwko mnie, jakie będę miała powody do tego aby Ci wybaczyć, niezależnie od tego jak bardzo mnie zranisz. byłam tak naiwna, wierzyłam Ci w każde słowo. dziś, siedzę zamknięta w pokoju i tonę w morzu łez zastanawiając się dlaczego tak wyszło. i jakoś nie potrafę Ci wybaczyć kolejny raz. nie tym razem. zbyt daleko się posunąłeś. byłam w stanie wybaczyć Ci wszystko. ale jest jedna jedyna rzecz, której za chuja nie daruję - zdrada. nie jestem zabawką, frajerze.
|
|
|
|
dawno już straciłam nadzieję w to, że znów mogłoby coś między nami być.
|
|
|
|
- wychodzisz w takim stroju ? - ty codziennie wychodzisz w takiej twarzy i nikt ci nic nie mówi.
|
|
|
|
pamiętam tylko jak odszedłeś, ostatni raz muskając wargami mój policzek. nie mówiąc nic, z powagą patrzyłeś na mnie jak na idiotkę, która dusiła się łzami, bo nie mogła ogarnąć płaczu i tego cholernego bólu serca. ta idiotka do dziś wierzy, że jeszcze kiedyś wrócisz, wiesz ?
|
|
|
|
na całym świecie większego chuja nie znajdziecie.
|
|
|
|
aż dziwne jak wszystko może się spierdolić, potem mniej rzeczy cieszy, więcej boli.
|
|
|
|
- boję się że przestaniesz mnie kochać.. - nie bój się. nigdy nie zacznę.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
