 |
|
W dzień udajesz twardziela, który miłość ma w dupie, a dopiero gdy leżysz przy wieczornej lampce, wspominasz ze wzruszeniem nasze wspólne chwile, przy czym serce zaczyna Ci nierytmicznie bić. Kiedy znajomi pytają Cię o mnie, udajesz, że zapomniałeś, a tak na prawdę nadal znasz mnie na pamięć. W samotności tęsknisz za moim uśmiechem, dotykiem, zapachem. Jestem pewna, że gdybym teraz pojawiła się w Twoim życiu, padłbyś mi do stóp i błagał, żebym znów wywróciła Twój poukładany świat do góry nogami. Ja wiem, że wciąż mnie kochasz. Kochanie, przecież kiedy odchodziłam mówiłam Ci, że nikt nie zna Cię lepiej niż ja.
|
|
|
|
Pomyśl o tym, o czym nigdy nie myślisz. Pomyśl o mnie.
|
|
|
|
Tego układu nie miał prawa nikt zniszczyć, są chwile, że żałuję, że się poznaliśmy.
|
|
|
|
Kłóciliśmy się tak długo, że zmieniły się pory roku.
|
|
|
|
I chyba za bardzo się przywiązałam do tego jednego człowieka. I chyba dlatego tak bardzo mi go teraz brakuje.
|
|
|
|
Nie pragnę codziennych sms'ów czy opisów na gg o miłości. Pragnę i chcę byś był.
|
|
|
|
Mogę zobaczyć odcień i odbicie mojej depresji. Mogę zobaczyć profil zjawy, która znajduje się w moim wnętrzu. Nie przestałam palić i nie mogę spać. Po środku samotności, wciąż myślę o Tobie i nie odważam się zacząć, by w końcu Cię zapomnieć, ponieważ przeraża mnie odkrycie, co będzie za Tobą.
|
|
|
|
Przygryzła wargi. Jaki on był? Kochany? Nie, na pewno nie. Był arogancki, ironiczny, niezależny i bezwzględny, a najciekawszym był fakt, że mimo to go kochała.
|
|
|
|
Moje imię jest najpiękniejsze, gdy to on je wypowiada. Słowa z jego ust są jak melodia, melodia mojej duszy. Wyznaczają rytm, rytm sytuacji i chwili.
|
|
|
|
Nie chcę wiele. Chcę tylko być szczęśliwa. Niestety moje szczęście nosi jego imię. To przeklęte, najpiękniejsze imię świata.
|
|
|
|
Nie pytaj co Tobie da, lecz co Ty możesz zrobić dla niej.
|
|
|
|
Uwielbiała ten słodki smutek w jego oczach.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
