 |
|
-Mam na imię Miłość, moją matką jest Pomyłka, ojcem Przypadek. Urodziłam się w sercu i tam obecnie mieszkam, razem z siostrą Nadzieją. Codzienne kłótnie z kuzynką Nienawiścią sprawiają, że tracę wiarę w siebie, ale dzięki niej staję się też silniejsza. Mimo to boję się, że kiedyś to ona wygra, ma przeciez ze sobą Zazdrość, Ból, Kłamstwo, Zdradę, Cierpienie... A ja? Szczęście czasem wpadnie do mnie przez okno, kiedy wczyscy już śpią. Zaufanie strasznie choruje, Czułość i Optymizm wyjechali na wakacje, nie planują powrotu... Rozum uważa, że to co robię jest irracjonalne, jest całkowitym przeciwieństwem mnie. Tak więc zostałam sama... Tylko ludzie czasem O mnie dbają, pielęgnują. Naprawdę się starają.
|
|
|
|
Trudno minąć Go na ulicy i spojrzawszy mu w oczy, nie odczuć przy tym, że to ktoś wyjątkowy, z kim chciałoby się spędzić czas. I tego właśnie najbardziej Jej zazdroszczę... tego, że Ona ma tak dużo Jego czasu dla siebie.
|
|
|
|
w relacjach osobistych należy postępować według zasad ruchu drogowego,
trzeba zawsze zachowywać bezpieczną odległość. a gdy to się nie uda,
przynajmniej bezpieczną prędkość.
|
|
|
|
I po co ja słucham tego pikającego narządu znajdującego się w mojej klatce piersiowej?
|
|
|
|
Ale myśl raz zrodzona nigdy nie umiera, najwyżej przysiada gdzieś w kącie niewidoczna, nieruchoma i tam zapuszcza korzenie, długie, wijące się, drżące, stykające się z innymi zapomnianymi myślami. A gdy pojawia się znowu, jest już realna jak uderzenie kijem w tył głowy.
|
|
|
|
najtrudniej jest wyrzucić z siebie rzeczy osobiste. takie od serca.
|
|
|
|
kiedy patrzysz na mnie widzisz tylko ciało, mój umysł, moje myśli wciąż zamknięte w niedostępnej szafie.
|
|
|
|
Tak naprawdę, wszystko, czego pragniemy, to po prostu jeszcze więcej, niż mamy.
|
|
|
|
Nic nie sprawia człowiekowi większego bólu niż rozpamiętywanie dawno minionych chwil, zwłaszcza jeśli były to chwile szczęśliwe.
|
|
|
|
Wszystko jest możliwe. Niemożliwe po prostu wymaga więcej czasu...
|
|
|
|
Kiedy byłam szczęśliwa nie było Cię przy mnie. Kiedy inni i życie dali mi w dupe, ty po prostu przyszedłeś i przytuliłeś. Teraz jest dobrze i Ty odszedłeś. Brakuje mi Ciebie, ale wiem, że gdy będzie źle wrócisz. Dziękuję.
|
|
|
|
burze mają to do siebie, że przychodzą niespodziewanie i równie szybko mijają. i chyba wszystko działa według podobnego schematu..
|
|
|
|
Dodaj komentarz
