 |
|
szacunek do braci, szacunek do mamy to prosty rachunek, szanuj bedziesz szanowany!
|
|
 |
|
Nikt nie pozna ich tajemnic, nie ma szans.
Ciekawe co myśleli, gdy zatrzymywali czas
|
|
 |
|
Muszę zrobić kolejny krok
Bo nigdy nie wiadomo, kiedy Bóg naciśnie stop
|
|
 |
|
I mogłabym sie do niego tak tulić, nie czując niczego prócz ciepła jego ciała rytmicznie uderzające serce, równy cichy oddech na szyi uspokaja a kiedy wyrwana z azylu powracam z hukiem do szarej rzeczywistości, góruje jedynie w pamieci poczucie naszej bliskości.
|
|
 |
|
Uwielbiam dawać Jej prezenty,ale nie są to prezentów warty miliardy złotych,a miliardy łez szczęścia.Każdy z nich trzyma w pokoju i za każdym razem uśmiecha się jeszcze bardziej.Na biurku stoi globus z przyczepioną kartką:cały świat nie jest Ciebie wart,a obok niego leży książka z tylko jedną kartką,na której napisałem:może wypełnimy ją naszą historia?Na ścianie są poprzylepiane karteczki,na których są moje teksty,wersy, czy nasze rozmowy,gdy udajemy obrazonych na siebie leżąc razem na łóżku.Na półce stoją moje zdjęcia z kartkami typu:kocham Cię,chomiś,jesteś moją supergirl.Obok nich jest płyta,na której okładce jest Jej zdjęcie z dopiskiem:płyta dekady,a z środku kartka:Twój głos to najlepsza piosenka na świecie.Na szafce nocnej stoi miś,który zamiast trzymać serce,trzyma kartkę z napisem:Dzień dobry najpiękniejsza Kobieto na świecie!Na palcu nosi pierścionek z automatu,na obojczykach tatuaże robione moimi ustami,a w sobie moje serce.
|
|
 |
|
Męska natura to jest ciężka rzecz. A męska duma plus wóda równa się prawie pewna śmierć
|
|
 |
|
I nie jestem już miły dla obcych, kiedyś czyny teraz skutki i wnioski
|
|
 |
|
Przykro mi patrzeć jak cierpisz kotek, jeśli mogę jakoś pomoc to na pewno pomogę
|
|
 |
|
Miłość jest jak echo, ile dasz jej - tyle wraca
|
|
 |
|
Dziś nie wiem sam czy kiedyś będę szczęśliwy czy zdechnę smutny jak teraz, lecz wiem bo przekonałem się nie raz, że nie ma co wychodzić z kina póki trwa seans
|
|
 |
|
Niektórzy wypluwają emocje na bitach, inni zatrzymują je gdzieś głęboko w sobie, a ja jestem z tych, którzy kształtują je między słowami zapisanymi nieraz nawet na dłoniach. / Endoftime, blog.
|
|
 |
|
Gdybym mógł, cofnąłbym się i spytał "dlaczego?"
Ale w sumie może nie miałbym, wspominać już czego
|
|
|
|