 |
|
"Nie należał do mnie, a jednak przerażała mnie myśl, że go stracę."
|
|
 |
|
Pozwól mi zamknąć oczy, na tyle długo, byś bez zastanowienia wyszeptał mi, że tęsknisz za ich błękitem.
|
|
|
|
mówią, że świat nie sprzyja dzisiaj związkom. mówią, że rzadko angażuje się dziś mocno
|
|
|
|
czwarty buch, siódmy drink świat wiruje i kręci Cię to jak skurwysyn
|
|
|
|
znów ogarnia mnie ten dziwny nastrój na bezludnej wyspie zobaczyłam ślad stóp na piasku
|
|
|
|
nie wiem dlaczego to robię pewnie dlatego, że to wciąż siedzi w mojej głowie
|
|
 |
|
"Gdybym mógł cofnąć czas zrobiłbym to raczej. I nie poszedłbym z Tobą wtedy na ten pierwszy spacer. "
|
|
 |
|
Tak, ja wiem. Boisz się spojrzeć mi w oczy. Boisz się powiedzieć mi, że nigdy nic więcej dla Ciebie nie znaczyłam, że to wszystko to była jedna wielka pomyłka. Boisz się prawdy. Boisz się zobaczyć jak bardzo zniszczyłeś mi życie swoim odejściem. Jesteś pieprzonym tchórzem, którego nawet nie stać na trzy słowa wyjaśnienia. A ja jak głupia tyle czekałam, starałam się, wręcz upokarzałam. Ty zawsze miałeś czas, obawy i problemy. Tylko ja nigdy się nie liczyłam, nigdy.
|
|
|
|
Chcę o Tobie zapomnieć. Stracić wszystkie wspomnienia związane z Tobą, związane z Nami. Momenty, w których byłam dla Ciebie najważniejsza, w których przytulałeś mnie i trzymałeś za rękę. Kiedy pokazywałeś, że nie jestem singielką i że należę poniekąd do Ciebie. Niech to wszystko wyparuje z mojej głowy. Niech to stanie się przeszłością, której nie będę pamiętać. Proszę.
|
|
|
|
Myślisz czasem o mnie? o tym że mogło nam się udać, ale jednak nie wyszło? Żałujesz że tak wybrałeś? czy może jednak jesteś z tego dumny? Stać się chociaż na jakieś wyjaśnienia? na głupie "żegnaj"? Nie zasługuje na to? Proszę o tak dużo? Ja przepraszam, ja nie mam siły. Ja chcę tylko żebyś zrozumiał, ja chce usłyszeć słowo "przepraszam". Bo ja nie mogę zapomnieć, nie mogę zapomnieć o tych chwilach w których byłam tak strasznie szczęśliwa, szkoda tylko że to tak krótko trwało. Cóż, może nie zasługuje.
|
|
|
|
Wiesz co jest gorsze od płakania w poduszkę? Pustka. Taka chwila kiedy po prostu siedzisz i wpatrujesz się w niebo, wiesz, że nie możesz nic zrobić i ogarnia Cię to przerażające poczucie bezsilności, które zżera Cię od środka. A Ty nie robisz nic. Po prostu się przyglądasz.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
