 |
|
mówią, że to jebany margines społeczny - bo piją, palą, rozwalają przystanki. napierdalają się na środku drogi, wyrywają ławki, malują po murach. chodzą w kapturach na głowach, odpierdala im szajba. chuj mnie to - ja kocham tych zdemoralizowanych ludzi, zabiłabym za te mordy
|
|
|
|
`Siedzę cicho bo widocznie czasem tak lubię.
|
|
|
 |
Od kiedy Cię znam, to chce Cię znać na zawsze !
|
|
|
|
Nie wiem jak mozna być tak żałosnym i fałszywym... W zyciu sobie nie poradzisz! He! "Pierdol dwulicowców, fałszywi koledzy cieszą ryj jak Cie widzą, po czym wbiją nóż w plecy!"
|
|
|
|
"Zbyt wielu bliskich, których tracisz w życiu szybkim"
|
|
|
|
|
` Wokół niej działo się tyle rzeczy, miała wszystko na swojej głowie. Bała się powiedzieć o wszystkich problemach swojej przyjaciółce lub chłopakowi. Bała się, że zrobi z siebie histeryczkę, a oni i tak jej nie zrozumieją. Pewnego dnia po prostu to ją przerosło. Wybuchła płaczem na środku szkolnego holu. Nie mogąc znieść zdziwionego wzroku innych, wybiegła na boisko. Po drodze ominęła swojego chłopaka, który stał z grupką kumpli i rzucił do niej: - Co jest?- nie zwróciła nawet na niego uwagi, bo nie miała ochoty o tym gadać, chciała tylko aby on podszedł do niej i ją przytulił. Jednak on tylko powiedział:- Znów humorek. Lepiej się nie zbliżać.- po czym wybuchnął śmiechem. Jego głupkowate zachowanie dobiło ją do końca. Usiadła na ławce i schowała twarz w dłoniach, aby zakryć łzy, który spływały jej po policzku. Dopiero teraz zdała sobie sprawę z tego jak można zawieść się na ludziach, nawet na tych najbliższych.
|
|
|
|
Pierdole... nie kocham . !
|
|
|
|
Dopóki jesteś online, nie mogę iść spać.
|
|
|
|
Wiesz co , nie lubie przeklinac bo to kurwa w chuj nie ładnie :D
|
|
|
|
Mówią , że jestem niedojrzała. żebym głośno nie słuchała muzyki bo na starość będę głucha. żebym nie siedziała na ziemi, bo w przyszłości będę chorować. mówią, żeby się ciepło ubierać, bo jak będę starsza to będę mieć problemy ze zdrowiem. mówią, że nie powinnam wieczorami wychodzić z domu, bo to przecież nigdy nie wiadomo co czeka za rogiem. i w pochmurny dzień, mówią że powinnam zostać w domu, bo zmoknę i będę chora, bo nie warto w taką pogodę iść na rower, na spacer, na boisko. ale ja się pytam, po jaką cholere mam się tym martwić.? jaką mam gwarancje że wogóle dożyje tych dni o których tak mówią.? zresztą, po co na starość będzie mi dobry słuch, wspaniałe zdrowie, co ja w tedy będę mogła zrobić. czy nie lepiej mieć chociaż co wspominać.? wolę czerpać garściami póki jeszcze mogę. przestać wreszcie tak bardzo martwić się o jebane jutro.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
