|
umieram. owszem, nie kłamię teraz, nie jest to wymyślony na potrzeby wpisu tekst. a więc, umieram. i co z tego ? wszyscy umieramy. wszyscy powoli, z każdym dniem, godziną czy sekundą zbliżamy się do śmierci. a ja nie jestem tu żadnym wyjątkiem. trzeba to po prostu zaakceptować. a więc jeszcze raz, umieram, wszyscy umieramy. możliwe, że umrzemy jutro, za rok czy za 50 lat. wszyscy ludzie na ziemi odkąd się narodzili umierają. to trochę bez sensu, nie sądzicie ? pozwolę tu sobie zacytować pewne słowa "rodzimy się by żyć, żyjemy, by umierać". to ironia, że nasze dni nazywamy "życiem", a w każdy taki dzień jesteśmy bliżej własnej śmierci. każdego dnia naszego "życia" powoli "umieramy". / schowalimimisia
|
Dodaj komentarz
