 |
|
Ale nauczyłem się, że można żyć dalej, bez względy na to, jak niemożliwie się to wydaje, i że ból... łagodnieje. Nie mija całkowicie, lecz po pewnym czasie nie jest już taki dominujący.
|
|
 |
|
Nie chcę też, byś choć przez chwilę pomyślał, że nie znaczyłeś dla mnie tyle co ja dla Ciebie.
|
|
 |
|
Kiedy zamykam oczy, widzę Twoją twarz, kiedy idę niemal czuję Twoją dłoń w mojej. To jest we mnie wciąż żywe, lecz o ile kiedyś przynosiło mi pociechę, to teraz sprawia mi ból.
|
|
 |
|
[...] czerpię siłę z przebywania z Tobą.
|
|
 |
|
'Ludzie nie zrozumieliby, a ja nie odczuwam potrzeby wyjaśniania, zwyczajnie dlatego, że w głębi serca wiem, jakie to było prawdziwe.'
|
|
 |
|
Trzeba coś kochać, żeby to znienawidzić.
|
|
 |
|
Nie jestem wyjątkowy, co do tego nie mam wątpliwości. Jestem zwyczajnym człowiekiem o zwyczajnych myślach i wiodłem zwyczajne życie. Nikt nie postawił pomnika ku mej czci, a moje imię szybko pójdzie w zapomnienie, lecz kochałem - całym sercem i duszą - a to moim zdaniem wystarczająco dużo.
|
|
 |
|
' tak bardzo pragnę Ci powiedzieć co czuję , ale ta obawa przed odrzuceniem mnie paraliżuje .
|
|
 |
|
Kochanie nie musisz mnie unikać, możesz być 'dostępny', nie napiszę.
|
|
 |
|
był niczym woda przepływająca przez palce - niemożliwy do uchwycenia . niedający się kontrolować .
|
|
 |
|
Patrzę na Ciebie i zatapiam się w twych nieziemskich oczach...
|
|
 |
|
Nie zapomina się o ludziach, z którymi spędziło się tyle pięknych chwil. Nie traktuje się ich jak zbędne do życia powietrze.
|
|
|
|