 |
|
póki co wciąż się uczę, ogarniam
człowieczeństwo
|
|
 |
|
„Przykro mi, że jestem tym, kim jestem.
Nie zmienię się. Mogę tylko nad sobą
pracować. Przykro mi, że ranię. Mogę
tylko przyłożyć plaster do tych ran.
Przykro mi, że nie rozumiem. Mogę się
tylko starać zrozumieć. Może kiedyś w
końcu zrzucę kolce, Twoje rany się zagoją,
ale do tego trzeba zrozumienia.”
|
|
 |
|
rozpadam się na kawałeczki, nie
przeszkadzać.
|
|
 |
|
jak słuchać to tylko głosów przyjaciół
|
|
 |
|
Paranoją jest fakt, że po Ziemi stąpa sześć
miliardów ludzi, a ja wciąż czuję się
samotna.
|
|
 |
|
Pracujesz, zdzierasz sobie ręce,
wykańczasz organizm i psychikę tylko po
to by usłyszeć, że się nie starasz.
|
|
 |
|
Już niczego nie jestem pewna.
|
|
 |
|
czasem w życiu musi być gorzej, żeby
potem było lepiej.
|
|
 |
|
W końcu zrozumiem, że tak miało być.
|
|
 |
|
sen jest najlepszym lekiem na smutki.
dobranoc
|
|
 |
|
Obezwładniały ją wspomnienia tamtych
chwil.. Chwil, które nie powinny się
wydarzyć, a które żyć miały w niej już
zawsze – nieśmiertelne..
|
|
|
|