Ja chciałem zawsze tylko mieć czyste sumienie Mówiłem sobie często, że przez to się nie zmienię Nie grałem twardziela, choć brałem wszystko na klatę Gdy on prał sumienie, aż sprał je jak szmatę Ja chciałem z nim przyjaźni, jedności, harmonii Dla niego te słowa to synonim monotonii Ja starałem się walczyć, by być coraz lepszym On zawsze tym gardził, wolał wszystko pieprzyć Ja nigdy nie chciałem mieć nieprzyjaciół na próżno Choć pamiętam jak zapalam im znicze nad trumną Tak było kiedyś, a dziś? On zapomina aż po limit To, co złe między nami, bo to odeszło z nimi Ja grałem czysto, choć rzeczywistość Stawiała znaki zapytania o 'jakąś' przyszłość Nie chciałem przewidywać, żyłem chwilą dla chwili A on nie mógł zasnąć, martwił się o perspektywy.

E-mail:
Hasło:

zapamiętaj mnie

Nie masz u nas konta? Zarejestruj się!