 |
|
Nie lubisz mnie? Strasznie mi z tego powodu wszystko jedno.
|
|
 |
|
-Będę kochał Cię wiecznie.
-Wiecznie to bardzo długo.
-Za krótko.
|
|
 |
|
- To powiedz mi, jak się zapomina?
- Powoli, dzień po dniu.
|
|
 |
|
Szczęście. Moje nosi Twoje imię.
|
|
 |
|
Nieobecna
odezwij się czasem
ciekawy jestem
gdzie i z kim teraz
umierasz
|
|
 |
|
uwierz mi
Nieobecna
że
musiałem odejść
musiałem odejść
po to
by przekonać się że byłaś
najmądrzejsza
najpiękniejsza
najpotrzebniejsza
wybacz
ale gdybym nie odszedł
nigdy bym o tym nie wiedział
|
|
 |
|
Czas szybko płynie, ludzie w twoim życiu pojawiają się i znikają. Nie przegap okazji, by powiedzieć im, jak dużo dla ciebie znaczą...
|
|
 |
|
Nigdy nie zapomnij o tych, którzy byli z tobą, kiedy było ci ciężko
|
|
 |
|
Płakałam, bo uświadomiłam sobie, że doświadczam czegoś, co jest najstraszniejsze w życiu człowieka. Doświadczam samotności wśród ludzi. Zrozumiałam, że nie mogę funkcjonować jak każdy zwykły człowiek. Każdy kochał i był kochany, a ilekroć ja pokochałam, wkrótce człowiek ten znikał z mojego życia...
|
|
 |
|
I przychodzi taki dzień, że przestaje Ci zależeć. Nie tylko na nim, ale na wszystkim. Wszystko przestaje być ważne i traci sens. Nie rozumiesz po co się budzisz, po co zasypiasz. Przecież i tak nie masz dla kogo.
|
|
 |
|
Myślała zatem o nim, nie chcąc o nim myśleć. Im bardziej o nim myślała, tym większą czuła wściekłość, a im większą czuła wściekłość, tym bardziej o nim myślała doprowadzając się do takiego stanu, że nie mogła już tego znieść. Zatraciła poczucie rozsądku. — Gabriel García Márquez
|
|
 |
|
Najbardziej odczujesz brak jakiejś osoby, kiedy będziesz siedział obok niej i będziesz wiedział, że ona nigdy nie będzie twoja. — Gabriel García Márquez
|
|
|
|