 |
|
Widziałam w Nim więcej dobrego, niż On sam mógł w sobie dostrzec przez całe swoje dotychczasowe życie. / he.is.my.hope
|
|
|
|
Najlepszym lustrem są oczy kochającej nas osoby, bo dopiero w nich możemy dostrzec całe swoje prawdziwe piękno. / he.is.my.hope
|
|
|
|
Cz.2 także to ile są w stanie znieść i wysłuchać. Kiedy kogoś kochasz, nie zwracasz uwagi na krzywe zęby, tylko na to, że w połączeniu z ustami tworzą najcudowniejszy uśmiech na świecie, bez którego nie wyobrażasz sobie życia. Kochając kogoś, nie zwracasz uwagi na to czy jest gruby, chudy, wysoki czy niski, bo dla Ciebie i tak jest wyjątkowy. Nie patrzysz oczami, a sercem. Patrzysz w serce. Tam gdzie inni widzą wadę, dostrzegasz zaletę. Kiedy naprawdę kochasz, widzisz w ukochanej osobie to, czego inni nawet nie dostrzegą, wskazując im to. Miłość sprawia, że druga osoba staje się dla nas ideałem, pomimo wielu swoich wad i niedoskonałości. Kochając, wiesz, że to, co na zewnątrz jest tylko niewielką i najmniej znaczącą częścią osoby, której kochasz, bo to co najważniejsze i najcenniejsze kryje się wewnątrz niej. Kochaj sercem. Kochaj szczerze i prawdziwie. / he.is.my.hope
|
|
|
|
Cz.1 Miłość sprawia, że człowiek staje się piękniejszy. I to nie tylko ten, który kocha, ale także ten, który jest kochany. Staje się piękniejszy zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz. Siła miłości polega na tym, że nawet najbrzydsza istota staje się dla kogoś wyjątkowa, bo patrzymy wtedy oczami miłości. Nie zwracamy tylko uwagi na powierzchowny wygląd, bo gdy trwamy w miłości każda część ciała, nawet ta najbardziej przez nas samych nieakceptowana, staje się dla osoby, która nas kocha, najpiękniejszym fragmentem naszego wyglądu. Tak samo jest, gdy i my kogoś kochamy. Patrzymy wtedy głębiej, uważniej. Widzimy wtedy nie tylko oczy, ale także to co się w nich kryje- czułość, mądrość, dobroć. Nie zwracamy uwagi na sam kształt ust, które mogą być małe, duże, popękane czy krzywe, ale na to w jaki sposób układają się do uśmiechu i ile bólu przeszłości za sobą kryją. Kochając, akceptujesz, ba ubóstwiasz, czyjeś odstające uszy, bo zauważasz nie tylko ich kształt, ale
|
|
|
 |
Popatrz przyszła już jesień, a Ciebie jak nie było tak nie ma. Z drzew spadają liście, słońce chowa się za chmurami, a ja siedzę otulona kocem i patrzę jak ucieka mi czas bez Ciebie. Chodź do mnie proszę, spraw aby ta jesień była równie magiczna jak zeszłoroczna. Podaruj mi moje prywatne promienie słońca pod postacią Twoich uśmiechów. Ogrzej moje serce, ja nie chcę dłużej marznąć. Nie chcę widzieć jak upływają kolejne pory roku, a Ty jesteś gdzieś poza moim zasięgiem. Wiesz, przeoczyłam już wiosnę i lato, straciłam tyle dni, tyle pięknych chwil, bo bez Ciebie wszystko jest takie bez sensu. Nie męcz mnie więcej i chodź tutaj. Podaruj mi osobiste lato w te chłodne dni. Ja nie mogę już dłużej żyć bez Ciebie. / napisana
|
|
 |
|
Popatrz przyszła już jesień, a Ciebie jak nie było tak nie ma. Z drzew spadają liście, słońce chowa się za chmurami, a ja siedzę otulona kocem i patrzę jak ucieka mi czas bez Ciebie. Chodź do mnie proszę, spraw aby ta jesień była równie magiczna jak zeszłoroczna. Podaruj mi moje prywatne promienie słońca pod postacią Twoich uśmiechów. Ogrzej moje serce, ja nie chcę dłużej marznąć. Nie chcę widzieć jak upływają kolejne pory roku, a Ty jesteś gdzieś poza moim zasięgiem. Wiesz, przeoczyłam już wiosnę i lato, straciłam tyle dni, tyle pięknych chwil, bo bez Ciebie wszystko jest takie bez sensu. Nie męcz mnie więcej i chodź tutaj. Podaruj mi osobiste lato w te chłodne dni. Ja nie mogę już dłużej żyć bez Ciebie. / napisana
|
|
 |
|
Cierpię, leczę rany, wstaję, trzymam pion, uśmiecham się, znów upadam. Płaczę, bezsilnie tracę dech, otwieram oczy, widzę tylko własne odbicie. Gubię kształty, gesty, spojrzenia, ruchy. Patrzę w ciąż przed siebie, ale stoję nadal w tym samym miejscu. Patrzę dalej w swoje odbicie w lustrze. Próbuję je stłuc, zniszczyć, rozrzucić po wszystkich zakątkach świata. Chcę widzieć szczęście, miłość, ludzi, drobne gesty, uśmiechy, podarunki, czułość, tą normalną codzienność. Jednak widzę tylko strach, porażkę, łzy, gorycz, rozczarowanie, wewnętrzne rozdarcie. Tracę kontrolę, nie widzę żadnych namiastek dobroci. Choć najmniejszej, malutkiej jak ziarenko piasku. To tylko ja i cierpienie. Stoję zagubiona gdzieś pomiędzy. Nie uciekam, bo się poddałam. To koniec.
|
|
|
|
Kiedy ode mnie odszedłeś zapomniałeś, że nie tak łatwo będzie opuścić moje serce. Rozstały się tylko nasze ciała, a uczucia, które pozostały przyciągają nas do siebie, chociaż tak trudno się do tego przyznać. Jesteś gdzieś daleko i z każdym kolejnym dniem stajesz się coraz bardziej obcy, ale ja wiem, że jeszcze się spotkamy, aby złożyć nasze serca w spójną całość. Przyjdzie czas, że znów będziemy tak bardzo szczęśliwi jak kiedyś. Zostaliśmy stworzeni dla siebie, pamiętasz? Razem stworzymy tą idealną jedność, moje serce jest o tym przekonane, niczego nie musisz się bać. / napisana
|
|
|
|
Dodaj komentarz
