 |
|
do wnętrza sumienia rozrywając je na strzępy w ogniu sentymenty płoną
|
|
|
|
nawet gdybym miała dusić się łzami i gryźć wargi z bólu, dam radę!
|
|
|
|
tego co teraz czuję nie da się określić żadnym słowem
|
|
|
|
wtedy jeszcze nie wiedziałem, że tak wszystko się potoczy
|
|
 |
|
Wspomnienia.. Nawet jeśli się z nich otrząśniesz, pozostawiają zagniecenia na tkaninie twojej duszy. A te najbardziej żywe, potrafią unicestwić czas.
|
|
|
|
Nauczył mnie, aby w przyszłości nie pielęgnować uczuć, tylko zabijać je w sobie, gdy tylko się pojawią. I właśnie to robię, wręcz prawie perfekcyjnie.
|
|
|
|
Z każdą chwilą walczę coraz bardziej, by nie polec ugodzona strzałą ciszy..
|
|
|
|
Uwolnij mnie od poszarpanych i wytartych przez czas wspomnień. Obudź moje serce, które od dawna boi się uczuć..
|
|
|
|
Dlaczego wyznawanie uczuć po ciemku jest łatwiejsze? Może dlatego, że nasze słowa odpływają w mrok i przestają już do nas należeć. Słowa wypowiedziane w pełnym świetle są wyraźne i jednoznaczne. Nie ma przed nimi ucieczki. A te wypowiedziane w ciemności grzęzną w połowie drogi między jawą, a snem i rano są już zapomniane.
|
|
|
|
świat to wielki znak zapytania / ja nie chcę odpowiedzi, wolę się czasem zastanawiać
|
|
|
|
przebywać z Tobą to tak naprawdę najlepsza frajda w życiu
|
|
 |
|
Dziś żyję szybko, a czas jak lawina
Spada w dół i za nic tu nie chce się zatrzymać
Gubisz uczucia, jaki będzie finał
Że miłość tak jak buty zaczną produkować w Chinach
|
|
|
|
Dodaj komentarz
