 |
|
chciałabym w końcu przestać bać się o to, że stracę chłopaka, przyjaciółkę. chciałabym wiedzieć, że oni zawsze, chodź by nie wiem co się działo, żeby zawsze byli przy mnie. szkoda tylko, że ta miłość nie jest tak trwała i przy najgłupszej próbie wszystko może się rozpierdolić.
|
|
|
|
szczerze mówiąc mogłabym znowu zacząć naprawdę szczerze kochać, zacząć bezgranicznie ufać i uśmiechać się. mogłabym się w to wkręcić, mogłaby mi zacząć naprawdę mocno zależeć. ale chyba nawet nie chce tego robić. nie chce poczuć za mocno, aby nie zostać zranionym. nie chce ufać, aby potem się zawieść. nie chce znowu abym przez cały roku czasu płakała po nocach i nie potrafiła się ogarnąć. jestem słaba, cholernie słaba. boję się życia..
|
|
 |
|
NIE NAWIDZĘ OSÓB, KTÓRE MYŚLĄ, ŻE SĄ
LEPSZE OD INNYCH !!!
|
|
|
|
Niech muzyka integruje nas, a nie dzieli.. Nikt, tak jak ona nie ma tylu wielbicieli. Więc po co być wrogami skoro wszyscy jej słuchamy ? Bądź wyrozumiały, a będziesz tolerowany .....
|
|
|
|
to smutne. smutna, kiedy blizny z przeszłości zostały w twoim sercu, przez co nie dopuszczają uczuć do innych osób. to te blizny, które cię niszczą od środka. przez które stałaś się tą oschłą skuą bez uczuć.
|
|
|
|
nawet gdy myślisz, że zawalił się
cały twój świat nie załamuj się
gdyż to może być dopiero początek twojego
nowego lepszego życia .....
|
|
|
|
mam wrażenie że są we mnie dwie osoby, dwa zupełnie inne charaktery, wie odrębne dusze, które nie mogą się połączyć. jedna osoba to wrażliwa kochająca bezustannie uśmiechnięta dziewczynka, która ufa ludziom i nie boi się życia. druga osoba to skrzywdzona dziewczyna, która nie potrafi kochać, ufać, współczuć, która w ogóle nie ma w sobie uczuć. to osoba, do której pare osób chciało się zbliżyć, jednak nie dało się. jest zbyt skrzywdzona, i rozczarowana. boi się kochać. koi się znowu być tak cholernie zraniona jak kiedyś
|
|
|
|
Nie lubię ponidziałków
bo poniedziałki to zło ... :DD
|
|
|
|
Zacznijmy wszystko od nowa, przyroda postępuje tak każdego roku...
|
|
|
|
zdałam sobie sprawę, że ja jestem naprawdę wyjątkowo upośledzona uczuciowo. zawsze musi ktoś przy mnie być. nie potrafię być sama, zawsze kogoś potrzebuję i muszę mieć kogoś na kim moge polegać. od zawsze. od kiedy pamiętam musiałam mieć kogoś przy sobie. nigdy nie potrafiłam radzić sobie z samotnością. nie chciałam być samotna. ludzie tak naprawdę wiele mi pomogli w życiu. nawet jeśli byli tylko po to żebym nie czuła się samotna.
|
|
 |
|
lubię spotkać go po kilkunastu dniach rozłąki. mogę na nowo poznać jego wychudzone ciało, zbadać jak bardzo zmieniła się faktura jego skóry, dostrzec nowe iskierki w czekoladowych tęczówkach i poczuć upajający zapach perfum. lubię całować go, po tak długim czasie, bo jestem nieziemsko spragniona, robimy to z niesamowitą zachłannością. nasze ciała są niebezpiecznie blisko siebie, splatają się, a jego przyśpieszony oddech i kołatanie serca sprawia, że zapominam gdzie jestem. namiętne porywy nie trwają długo. wolimy rozmawiać przez kilka godzin, wyrywamy sobie słowa z ust, kodujemy wszystkie wypowiedziane wyrazy. czas rozstania jest nieuchronny. przytulamy się bardzo mocno. ukrywam łzy. wychodzę. zostało mi tylko kilka esemesów dziennie i oczekiwanie na następne spotkanie oraz modlitwa o to byś nie znalazł innej, lepszej kochanki niż ja.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
