 |
|
nadal piję herbatę, chodzę boso po deszczu, czytam książki i siedzę wieczorami na parapecie. tylko teraz żadna z tych czynności nie ma najmniejszego sensu, rozumiesz?
|
|
|
|
absurdem jest nie przestawać płakać, budzić się rozżaloną, odpalać papierosa zanim zgasi się poprzedniego i nadal go chcieć.
|
|
|
|
tęsknota nie jest wtedy, kiedy dzielą nas kilometry. prawdziwa tęsknota jest, wtedy kiedy siedzisz obok ukochanej osoby i wiesz, że nie możesz jej już złapać za rękę.
|
|
|
|
weekend nie powinien być wolny od szkoły. żeby naprawdę odpocząć, weekend musiałby być wolny od życia.
|
|
|
|
nie wytłumaczysz mi, że mam ułożyć zmęczone od płaczu powieki do snu bo on już nie wróci. one są nieposłuszne. rozum każe im wierzyć, serce nakazuje czekać. i nie pocieszaj mnie, że nadejdzie dzień kiedy zapytana czy wierzę w cuda, odpowiem że nie dzisiaj.
|
|
|
|
a kiedy objął mnie jak co dzień, od paru miesięcy i spytał czy coś dla niego zrobię, cynicznie się roześmiałam. - wszystko. - powiedziałam z drwiącym uśmiechem mając to za oczywiste. nachylił się, moje nozdrza wypełniły się jego zapachem, który wydawał mi się słodszy od wszystkich możliwych owoców razem wziętych w środku samego lata. - wszystko - powtórzyłam, dla pewności. - w takim razie zapomnij o mnie. - wyszeptał. odsunąwszy się, dotarło do mnie, że od dziś lato będzie najbardziej znienawidzoną przeze mnie porą roku.
|
|
 |
 |
To właśnie dla Niego wciąż żyję. I dzięki Niemu. [remember_ ]
|
|
|
|
|
Mogłabym być wredna i odpyskować Ci w ten sam sposób, ale mam jeszcze resztkę szacunku do innych osób. [remember_ ]
|
|
|
|
Nie umiem żyć bez ciebie, teraz dobrze to wiem.
|
|
|
|
Starałam się. Ale moje starania zawsze wychodzą na marne. Do dupy. Dziś wiem, że nie nadaje się do niczego, jestem nikim. Szkoda tylko, że nie mówisz mi tego. Wiem swoje. Pierdole już to wszystko. Wiedziałam, że tak będzie.. ~ glupiamadz
|
|
|
|
Jebany Boże, przecież ja jestem zbyt słaba na to pierdolone, wypełnione fałszem, pełne problemów i rozczarowań życie. Ja nie chcę, słyszysz?! Nie chcę tkwić w tym bagnie, do którego z każdym krokiem wchodzę głębiej. Tu, gdzie o byle gówno leci kropla łzy i potem nie ma powrotu. Tonę. Tonę w morzu łez. Błagam kurwa, zabierz mnie. Zabierz jak najdalej stąd. Z dala od zawodów, żalu i obłudy. Zabierz mnie w najbardziej znane miejsce wszechświata, gdzie kończy się smutek a zaczyna życie po śmierci. ~ glupiamadz
|
|
|
|
Dodaj komentarz
