 |
|
Odczekać 6 godzin, albo kilka dni, parę miesięcy, rok. Potem znów zaświeci słońce.
|
|
 |
|
Zapakować Cię do podręcznego plecaka i uciec tam gdzie będziesz tylko mój i nie znajdzie nas nikt /nadfiolet.
|
|
 |
|
Siedziałam w parku, jeden schodek nad taflą wody, myślałam o nas. Koniuszkami palców dotykałam wody niszczyłam jej perfekcyjność lecz nie umiałam przestać, tak uspokajająco drgała. Zamknęłam oczy, poczułam Twój oddech na mojej szyi , uśmiechałam się bo poczułam że spełniły się moje najskrytsze sny. Z lękiem zaczęłam otwierać oczy, tak bardzo chciałam Ci opowiedzieć jak tęskniłam. Obróciłam się z uśmiechem żeby się w Ciebie wtulić, zapomnieć o tym czasie gdy Ciebie nie było lecz zobaczyłam pustkę. Nadal dobrze pamiętam ten ból, do oczu napłynęły mi łzy, ogarnęło mnie uczucie bezradności że Ty nie wiesz nic o moich uczuciach. Właśnie wtedy zrozumiałam że już nie mam siły bez Ciebie żyć, że chciałabym to wszystko naprawić . /nadfiolet.
|
|
 |
|
Nowa szkoła, szansa na nowe życie. Ile to razy musimy rozpoczynać z pustą kartą?
|
|
 |
|
Wspomnienia zostaną zastąpione świeżymi doświadczeniami a o przeszłości zapominamy i patrzymy do przodu.
|
|
 |
|
Chciałabym móc uśmiechać się i patrzeć na wszystko z wielkim optymizmem, ale rzeczywistość nie pozwala na to.
|
|
 |
|
Brakuje mi osoby, której mogę zaufać.
|
|
 |
|
...nigdy nie zrozumiesz dlaczego płaczę przy zwykłej reklamie, po co zatrzymuje się, gdy widzę w parku zakochanych, czemu zamyślam się przy spokojnych piosenkach i przeżywam ból aktorek w romantycznych filmach. //illusion.17
|
|
 |
|
Powiesiłam płaszcz na wieszaku i usiadłam na krawędzi łóżka. Wzięłam do ręki kolorowe pismo i przewertowałam kilka stron. Łza spłynęła mi po policzku, za nią następna i kolejne. Przetarłam oczy i próbowałam czytać, ale po chwili obraz zupełnie się rozmazał. Ogarnęła mnie złość. Miałam ochotę czymś rzucić, czymkolwiek, wyładować frustrację, która gromadziła się we mnie już od dawna. Jak to możliwe, że nic, dokładnie nic mi nie wychodzi? Za co się wezmę, porażka. Czego nie dotknę, plajta. Dlaczego zdradziecka natura obdarzyła mnie pragnieniem twórczego życia, kiedy do niczego, absolutnie do niczego się nie nadaję?! //illusion.17
|
|
 |
|
By go nie stracić, robiłam wszystko co chciał. Najwidoczniej nie potrzebnie. //illusion.17
|
|
 |
|
nienawiść jest łatwa. miłość wymaga wysiłku i poświęcenia.
|
|
|
|