 |
|
zawiedziony aż do granic.
|
|
|
|
nie myśl, że wszystko moje już masz,
nie masz mnie i nigdy nie będziesz miał.
|
|
|
|
tu kilku ludziom nie podam już dłoni, niech sobie idą,
idą się pierdolić.
|
|
|
|
gdyby nie to wszystko, to byłoby dobrze wiesz,
a tak poza tym, to wcale nie jest ok, nie jest ok, cześć.
|
|
|
|
bo boję się wstać, bo boje się spaść.
|
|
|
|
me życie jak puzzle by je złożyć się podnoszę.
|
|
|
|
Czasem gdy to życie sypie się wiem, wtedy na pewno,
wrócą piękne dni, razem rozjaśnimy ciemność,
lata płyną wciąż my pamiętajmy jedno,
małych trawi piach, my musimy wstać i biegnąć.
|
|
|
|
jakość nadal żyje, mam w sobie wiele nadzieji,
że wszystko się odmieni.
|
|
|
|
Nigdy, nie poczujesz mego bólu,
nigdy jego nie zrozumiesz,nie doświadczysz królu,
musiałbyś przeżyć co ja, iść tymi drogami,
ale tak poplątane że zgubiłbyś się między wierszami.
|
|
|
|
kiedy życie się sypie wtedy postawa twarda,
chodź psychika zdarta, nigdy nie licz na farta.
|
|
 |
|
Miesiąc, najcudowniejszy miesiąc jaki przeżyłam, bo właśnie z Nim. ♥
|
|
|
|
Dodaj komentarz
