 |
|
Bo masz w sobie to cholerne coś, które karze mi o Tobie pamiętać.
|
|
|
|
Dokończenie tej układanki to tylko kwestia czasu. Ty i ja, resztę już sobie dopasuj.
|
|
|
|
Sztuką nie jest zapomnieć i odejść, sztuką jest przebaczyć i żyć obok tego, który Cię zranił.
|
|
|
|
Nie dawaj nadziei, jeśli masz zranić. Nie obiecuj gdy wiesz, że i tak nie dotrzymasz słowa..
|
|
|
|
Żadne z nas nie wymarzę z pamięci tego, co było. To wszystko nigdy tak po prosty się nie skończy, bo dla siebie już zawsze w jakiś sposób będziemy wspomnieniem. Może niejednym z najlepszych, ale na pewno ważniejszym od pozostałych.
|
|
|
|
Co nas łączy? Ta pieprzona świadomość, że nigdy już nie będzie dla siebie kimś najważniejszym, uczucia, które z dnia na dzień coraz bardziej gasną, wspólna przeszłość, która jest jedną z najlepszych rzeczy jakie kiedykolwiek mnie spotkały.
|
|
|
|
Nawet nie wiesz jakie to trudne. Patrzeć na Ciebie każdego dnia, być miłą i zachowywać się jakby nic się nie stało, a stało się. Bardzo dużo się stało. Nawet jeśli Ty nie zdajesz sobie z tego sprawy.
|
|
|
|
- wszystko jest możliwe.
- wszystko? to spraw, żebym miała na niego wyjebane, żebym o nim zapomniała.
|
|
|
|
- zależy mi na Tobie.
- dobrze. a teraz powiedz mi to bez skrzyżowanych palców.
|
|
|
|
szkoła? to tutaj poznaję prawdziwych przyjaciół. to tutaj jem jedną bułkę na spółkę z dziewczynami. to tutaj wypiję półlitrową fantę na jednej z przerw i zapije to Kubusiem. to tutaj rodzą się pierwsze plotki, kłótnie, problemy. szkoła - narzekasz ale bez niej by nie było tego wszystkiego.
|
|
|
 |
i ostatnio wykonuję same bohaterskie czyny - przestałam płakać, oddycham, przestałam kochać i żyję
|
|
|
|
Dodaj komentarz
