 |
dziwnie. to pewnie jesień.
|
|
 |
Czasami to wszystko zaczyna przytłaczać. Uciska na serce, płuca, mózg. I wybuchamy. W formie łez lub krzyku. Wyrzucamy te złe emocje, oczyszczamy się z nich. Chcemy zacząć od nowa. Zaczerpnąć powietrza i uwierzyć, że tym razem damy radę. Ale to niemożliwe. Znów przegramy, przygnieceni stertą problemów, których nie potrafimy rozwiązać. Nawet nie zawalczymy, nie staniemy na linii startu, nie weźmiemy udziału w walce o nasze życie, nie wygramy. Jesteśmy zbyt słabi. [ yezoo ]
|
|
  |
"Zagubiony.
Pośród niedomówień.
Pośród nagle niespokojnie płynącej w żyłach krwi.
Pośród niepotrzebnych myśli.
Pośród smutnych wspomnień.
Zagubiony.
Sam w sobie."
|
|
  |
"Czuje, że znów będę się bać,
mimo, że ktoś daje mi znak,
Mała Ty wiesz, dławi mnie tlen,
a każdy dzień wymyka się."
|
|
  |
"- Boję się wszystkiego. Wszystkich. Całego świata - powiedziała po chwili.
- Mnie także?
- Ciebie najbardziej - szepnęła, przełykając łzy."
|
|
 |
To było tak, jakby nie było nic innego, tylko Ty i ja.
|
|
 |
a ty gdzieś pomiędzy oddechami na mnie czekasz. / Miuosh
|
|
 |
i wiem, że sens jest w tym jak na mnie patrzysz. / Na Pół Etatu
|
|
  |
Filozofami są ludzie, którzy myślą. / gieenka
|
|
  |
- Kto potrafi wszystko idealnie spieprzyć ?
- Tak. JA!! / gieenka
|
|
 |
Mogę odchodzić pierwsza. To nie boli się pożegnać, kiedy Ty o tym decydujesz. Boli kiedy ktoś stawia Cię przed faktem dokonanym i jedyne co możesz zrobić to udawać, że wcale Cię to nie rusza, a potem próbujesz na nowo siebie ułożyć. Uwierz, nie jest sztuką odwrócić się na pięcie i odejść. Sztuką jest zostać i nadal jakoś funkcjonować./esperer
|
|
|
|