|
' wymień swoje słabe strony. ' - powiedziała nauczycielka. ' nadmierna ufność. ' - syknęłam. spuściłam głowę w dół. ' boisz się ufać? ' - spytała. ' tak. ' - odparłam, jak najciszej potrafiłam. ' miałaś już taką sytuację, że zaufałaś, i zraniono Cię? ' - podpytywała. długo nad tym myślałam. ' nie. ' - wyjąkałam. ' ukrywasz coś przede mną. ' - wyczuła. ' a mam Pani powiedzieć, jak bardzo mnie zranił, a jest najważniejszy? jak bardzo chcę mu nadal ufać tylko dlatego, że go kocham? czy wie pani, że za dużo razy mu wybaczyłam, i ciągle robił to samo? na pewno wie pani, że ranią nas osoby, które naprawdę kochamy. a to tak strasznie boli ' - pomyślałam. po chwili, znów spojrzała na mnie. ' no to powiesz mi dlaczego tak strasznie boisz się ufać? ' - jeszcze raz zapytała. ' Ja boję się tych wszystkich ran, które zostają w sercu na zawsze. ' - wydusiłam po przez łzy.
|
Dodaj komentarz
