 |
|
to będzie w nieznane rejs, miejskie wydanie, przedzieranie się
labiryntem przejść, poszukiwanie odpowiedzi na pytanie o sens
|
|
|
|
piękne sekwencje pełne w esencję i nietknięte sensem,
kolejne sekcje za werblem i sample budują głębię
|
|
|
|
kiedy budzę się to już co robić wiem,
z nowym dniem spełniam swój kolejny sen
|
|
|
|
nie mam pojęcia czemu to zrobiłem - na chwilę zwątpiłem, w ziomków, w siebie, w Ciebie, w rodzinę, we wszystko...
|
|
|
|
bo niby jest tak samo, ale ty wiesz że nie, ciągle czegoś Ci brak
|
|
|
|
co przyszło odejdzie, upadnie co powstało, jutro będzie dużo tego czego dziś jest mało
|
|
|
|
wszystkie myśli, uczucia, których nie masz gdzie pomieścić i nie możesz znieść ich
|
|
|
|
choć ciałem jesteś tam to myślami gdzie indziej
|
|
|
|
ale mam w sobie przeszłość i tego nie wyrzucę
zapomniałem uczuć i teraz znów się ich uczę
|
|
|
|
chyba łzy mam w oczach, chociaż chyba nie mam łez, czy potrafi jeszcze ktoś uczucia mieć
|
|
|
|
nie ma nic oprócz nich dla nich,
nie ma ich, odjechali razem ze światłami
|
|
|
|
chcę pomyśleć z zawieszonym w głąb gdzieś wzrokiem
|
|
|
|
Dodaj komentarz
