 |
|
CZ.56.. -co jest kotku? spytał tyler. -idę spać, dobranoc, powiedziałam. tyler zastanawiał się, co powiedział złego, lub co zrobił takiego, co mogłoby mnie urazić. słysząc jego myśli, odrzekłam, tyler nie powiedziałeś nic złego, po prostu jestem śpiąca. w mojej głowie kłębiły się przeróżne pomysły jak joe to odebrał. miałam zamiar do niego zadzwonić rano, gdy wstanę, lecz o tym kompletnie zapomniałam, przez tylera, gdyż chciał wyjść ze mną na spacer. dopiero przypomniałam sobie o tym gdy przyszłam do domu, więc poszłam do mojej sypialni, aby zadzwonić do joe. odebrał. -joe, nie myśl sobie, że cię wykorzystywałam lub coś w tym stylu, bo to jest nie prawda! powiedziałam. -wcale tak nie pomyślałem, wiedziałem, że nadal go kochasz i że wrócicie do siebie. chcę, abyś była szczęśliwa, rzekł i się rozłączył. -z kim rozmawiałaś? spytał tyler, wchodząc do mojej sypialni. -a co? jesteś zazdrosny? spytałam. -można tak powiedzieć, odrzekł.
|
|
|
|
lubiła go, a on to wykorzystał.
|
|
|
|
CZ.55.. tym razem obudził mnie telefon, to tyler. -dasz mi tą ostatnią szansę? spytał. -tak, odpowiedziałam. -mogę teraz wpaść? chcę ci wszystko wynagrodzić, powiedział. -to wpadnij, odrzekłam. z jednej strony cieszyłam się, że znowu jesteśmy razem, a z drugiej strony bałam się, bałam się tego, że znowu zada mi cierpienie. po 2 sekundach tyler był już u mnie. rzuciłam się mu na szyję i zaczęliśmy się całować, gdy wtedy przyszedł damon. -nie rozumiem, odrzekł. -spadaj damon, powiedziałam. gdy leżeliśmy razem w łóżku, zadzwonił do mnie znowu telefon, tym razem był to joe. odebrałam. tyler, widząc kto dzwonił, specjalnie zaczął mnie gilgotać. -tyler, przestań, powiedziałam. -tyler? spytał joe. -tak, wróciliśmy do siebie, bo moje uczucia do niego nigdy nie wygasną, sorka, może kiedyś razem będziemy, ale nie teraz, przepraszam. powiedziałam i rozłączyłam się. czułam się dziwnie. pewnie teraz joe pomyślał, że był mi potrzebny tylko na tydzień, aby załatać dziury po zerwaniu z tylerem.
|
|
|
|
CZ.54.. kiedy joe przyszedł, usiadłam z nim na kanapę i zaczęłam rozmawiać. -joe? spytałam. -słucham cię, powiedział. -musimy zrobić sobie na parę dni przerwę, bo muszę wszystko przemyśleć, odrzekłam. -czyli tak jakby zerwanie? spytał. -no tak jakby, odpowiedziałam. -no okej, rzekł. -mógłbyś przez 3 dni do mnie nie dzwonić, nie spotykać się ze mną, nie rozmawiać? to dla naszego dobra, zaufaj mi. bo bardzo bym nie chciała, aby tyler ci coś zrobił, powiedziałam. -no dobrze, to do zobaczenia, hej, odrzekł i poszedł do domu, a ja poszłam spać, bo byłam bardzo zmęczona tym wszystkim. katherine przyszła do nas, zaczęła się o mnie martwić, choć w to wątpiłam, bo ona przecież nie potrafi kochać i jest przecież zimną suką bez uczuć. nie uwierzyłam w jej żadne słowo. nikt jej nie wierzył, nawet moi bracia, ale cóż i tak do niczego nam nie jest potrzebna. w ogóle znowu przestałam chodzić do szkoły, znowu zaczęłam polować na ludzi, znowu wszystko powróciło to, o czym chciałam tak bardzo zapomnieć.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
