 |
|
Siedziałam na drewnianej ławce. Ściągnęłam swoje czerwone szpilki i zaczęłam machać bosymi stopami po zroszonej trawie. Na twarzy czułam promienie słońca. Wiatr bezszelestnie rozwiewał moje włosy, a ja wspominałam najpiękniejsze chwile mojego życia ze łzami w oczach. I? Wiesz co? byłam z siebie dumna. Byłam dumna z tego, że mam co wspominać. Właśnie teraz dążę do tego, żebym za kilka lat znowu mogła usiąść na tej samej ławce i ponownie czując to niebiańskie słońce, móc wspominać. Nowe wspomnienia. Jeszcze piękniejsze od poprzednich.
|
|
|
|
Nie potrzebował pistoletu by mnie zabić. Wystarczy że odpowiednio dobrał słowa..
|
|
|
|
to historia, która nie znajdzie końca
|
|
|
|
Przestań porównywać wszystkich do niego. Żaden nie będzie miał jego oczu, spojrzenia, włosów. Z takim podejściem nigdy nie zakochasz się na nowo bo inni to nie on..
|
|
|
|
Ja poszedłem w hip hop, ziomek poszedł za sportem,
I oboje jesteśmy dzisiaj najlepsi w Polsce,
Nie liczą się pieniądze, liczy się ciężka praca,
Ile od siebie dajesz, tyle do ciebie wraca.
|
|
|
|
o chwilę za późno na miłość.
|
|
|
|
Ponownie odtwarzamy te sceny z nadzieją, że zakończenie będzie inne.
|
|
|
|
Co było w nim takiego, że ona nie chciała nikogo więcej?
|
|
|
|
Uczucia wracają.. Wieczorne rozmowy.. Wyznania.. Ale nadal nic nie jest pewne..
|
|
|
|
Nie był idealny, ani bogaty, ani popularny, ani zabójczo przystojny, a jednak miał w sobie coś, co sprawiło że chciałam go mieć.
|
|
 |
|
"Zwyczaj może wszystko..." Michel de Montaigne..
|
|
|
|
Ludzie są sprawiedliwi tylko dla tych, których kochają..
|
|
|
|
Dodaj komentarz
