 |
 |
Czy to nie zadziwiające, jak bardzo można cierpieć, kiedy wszystko jest właściwie w porządku?
|
|
 |
|
Czy to nie zadziwiające, jak bardzo można cierpieć, kiedy wszystko jest właściwie w porządku?
|
|
 |
|
Nie ubliżaj człowiekowi spójrz na siebie w lustro takich pajacyków zawistnych jak Ty mnóstwo więc powtarzam Ci dziś bardzo prostu i krótko jesteś pierdoloną zazdrosną prostytutką !
|
|
 |
|
bo czasem chcąc być ważną dla osoby, ktora jest ważna dla Nas.. stajemy nikim.. stajemy się jedną z wielu opcji, jedną z wielu osób w ich życiu, przelatujemy w ich życiu jak kartki z minionego kalendarza.. mimo, ze my mamy ich za priorytety, oni maja nas po prostu za coś jest, a w dalszym ciągu być Nas juz nie musi, tak o wyrzucają nas w kąt jak pięcioletnie dziecko zepsutą zabawkę.. biorąc na nasze miejsce, nowy, lepszy model.. a my naiwnie wierzymy, że może kiedyś cos sie zmieni. / 2810
|
|
|
|
|
Nawet mi nie pierdol, że zwyczajnie się pogubiłam, zagubiłam, że to normalne i każdy tak się czuje, bo gówno prawda. Nie czułam się zagubiona, dopóki wy nie zaczęliście mi wmawiać, że tak jest.
|
|
|
|
|
Nigdy, nigdy, naprawdę nigdy, nie przyszłoby mi do głowy, że to właśnie Ty zostawisz mnie pierwsza, że stanę się dla Ciebie tak nieistotna, że no kurwa, nie oszukujmy się, na ten popierdolony, przyjacielski sposób, złamiesz mi serce. Miałyśmy być, miałyśmy razem przechodzić przez to wszystko, no kurwa, miałyśmy razem umierać.
|
|
|
|
Fantazjowanie i marzenie może złamać człowiekowi serce.
|
|
 |
|
Możemy się łudzić, że już nic dla siebie nie znaczymy, ale czy pamiętasz te ciepłe, letnie dni? Pamiętasz je jeszcze? Możemy każdego ranka, budząc się kłamać, wypierać się, że pierwszą myślą była kawa na śniadanie, a nie my. Możesz mnie zostawić i wyrzucić ze swojego życia. Możesz przecież wszystko tylko proszę - przekreślając mnie zabierz ze sobą cały ból jaki mi zostawisz, całą tęsknotą, wszystkie łzy - co do jednej, smutek, żal, złość, miłość do Ciebie. Weź to sobie wszystko i spraw, że nie będę czuła nic, że nie będę musiała walczyć, żyć, że nie będę musiała iść do przodu bez Ciebie. Nie wiem jak, paradoks, ale zrób to. Nie zostawiaj mnie z tym wszystkim, bo bez Ciebie.. nie znaczę nic.
|
|
|
|
I na moim podwórku kiedyś zaświeci słońce.
|
|
 |
|
Siedząc wieczorami w pokoju pojawia się we mnie takie dziwne uczucie obojętności. W jednej chwili potrafię cieszyć się życiem, uśmiechać się, żartować. A w drugiej jestem smutna, oschła i cicha. To przychodzi znienacka. Dopada mnie to i doprowadza do obłędu. Puszcza i odchodzi..
|
|
|
|
trochę cięższy oddech, trochę szybsze bicie serca, trochę więcej szczęścia.
|
|
|
|
Wspomnienia bolą. Zabijają. Zabijają od środka, mimo że na zewnątrz wydajemy się normalni. Nikt nie wie, co przeżywamy wewnątrz. Nikt nie jest w stanie nam pomóc. Bo gdy tylko zostajemy sami to wszystko do nas wraca.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
