|
leżała na łóżku, spojrzała na jasne liczby na zegarku rażące po oczach. ukazywały godzinę 23:02. zwróciła się ku sufitowi i zaczęła myśleć. jakby to było, gdyby jednak poszła, porozmawiała, pocałowała, posłuchała.. przecież mogłaby być szczęśliwa. no bo dlaczego nie jak.. ocknęła się. znów rzuciła wzrokiem na zegarek, który pędził jak nigdy dotąd, teraz wskazywał równą 5:23. nie mogła uwierzyć, że ten czas zleciał tak szybko. wstała, rozejrzała się po pokoju, odwróciła się. i zobaczyła poduszkę przesiąkniętą od łez. doszła do lustra, a jej oczom ujrzała się twarz, cała mokra, sine podkrążone błagające o pomoc, i usta jakby nigdy nie były dotykane. zniżyła wzrok i zauważyła ręce i koszulkę całą we krwi. wróciła do łóżka, usiadła.. usiadła i nie mogła pojąć, co się z nią dzieje...
|
Dodaj komentarz
