 |
|
siedziała sama w ciemnym pokoju, gdzie jedynym światłem była niewielka ozdoba świąteczna. płakała, okryta kocem ogrzewała zmarznięte ciało. przyglądała się pustej ulicy i pojedyńczym drzewom, czuła się samotna i przygnębiona. nie chciała oddychać, czuła, że to przynosi jej ból. w myślach przeklinała codzienność, która niszczyła wszystkie jej plany i pragnienia. czuła jak ogarnia ją bezsilność i smutek. poddała się, kolejny raz. / tonatyle
|
|
|
|
podziwiam innych? to czemu jestem z Tobą a nie z nimi? to ma jakiekolwiek znaczenie? / tonatyle
|
|
|
|
czuję jak łzy napływają mi do oczu, to wszystko znowu przyjęło szare barwy. codzienność zmywa kolory marzeń, uczucia zawodzą, myśli męczą. mam wrażenie, że już nigdy nie odpocznę. / tonatyle
|
|
|
|
doprawdy niezastąpione uczucie, gdy osoba, którą bardzo kochasz nie ufa Ci i sugeruje, że kłamiesz. / tonatyle
|
|
|
|
moje serce krwawi intensywniej, nie wierzę już w spokojne dni. / tonatyle
|
|
|
|
ludzie mają dosyć życia, ponieważ nie mogą robić rzeczy, które kochają, tylko te, które muszą lub pasują innym. / tonatyle
|
|
|
|
to nie tak, że się poddałam. po prostu każdemu już po pewnym czasie zaczyna brakować sił. / tonatyle
|
|
|
|
iskierka nadziei zgaszona falą rozpaczy. / tonatyle
|
|
|
|
naprawiać rzeczy zniszczone, to jak malować obrazy bez farb. / tonatyle
|
|
|
|
Dodaj komentarz
