 |
|
Jak wilk w owczej skórze czai się gdzieś nadzieja na zmiany.
Czy potrwa to dłużej, czy też naszym potomkom coś damy?
|
|
 |
|
To dzieci tych metropolii w niewoli agresji i zła, żyją jakby miało nie być jutrzejszego dnia.
Przedstawienie - gra trwa. Życie losy gmatwa, niełatwa jest egzystencja w klatkach, betonowych matniach. To galimatias, widzę go co dnia.Tu litość nie jest modna, litość to zbrodnia - mówi napis na murze.
|
|
 |
|
Jestem dowodem, że nie zawsze identyfikuję się z tym miastem, gdzie masa kasy pragnie, gdzie dzieciaki sprowadzają na parter, reguły są takie, dawaj hajs, ja schowam kastet.
|
|
 |
|
Tak, mi też czasem włącza się opcja "tęsknię".
|
|
 |
|
To pieprzone rozczarowanie, kiedy szukasz go na szkolnym korytarzu, a okazuje się, że nie przyszedł dziś do szkoły.
|
|
 |
|
Nie sądziłam, że mogę czuć z kimś taką więź. / proelosiak
|
|
 |
|
Wszystkie Twoje słowa tak idealnie przeplatają się z moim uśmiechem. Każda chwila, w której po raz setny jednego dnia powtarzasz mi, jak bardzo mnie kochasz sprawia, że serce prawie rozdziera moją klatkę piersiową, jakby chciało uciec. Uciec do Ciebie i zostać z Tobą już na zawsze. I mimo wszystko, z pozoru może nierealnej historii, tak właśnie jest. Jesteśmy dla siebie wszystkim, bez względu na wszystko. Widzimy w sobie nawzajem sens całego świata, który od pewnego czasu ogranicza się tylko do naszych, tak idealnie do siebie dopasowanych, imion. / dontforgot
|
|
 |
|
Bądź zawsze i daj mi tą satysfakcję, że istniejesz tylko dla mnie.
|
|
 |
|
Nie mogłam tak po prostu odejść, zostawić go samego. Całował mnie, czułam jego oddech na całym ciele. Pragnęłam go tak bardzo jak kogoś, kto mnie absolutnie dopełniał, ale jednocześnie wcale nie chciałam go poczuć. Rozsądek blokował moje emocje.
|
|
 |
|
Pytał o moje marzenia, a ja nieśmiało podnosząc wzrok zagryzałam wargi z uśmiechem, nie wiedząc, jak ująć w słowach wyznanie, że spełnił je wszystkie samym sobą.
|
|
 |
|
Czemu z góry zakładacie, że to ja jestem tą co kłamie?
|
|
 |
|
But at the end of the day, our fate is decided for us. All we can do is hope we have the strength to cope with the hand she deals us.
|
|
|
|