 |
|
to chore. jakbym do szczęścia stał tyłem.
|
|
|
|
kaleczą się i dręczą milczeniem, i słowami jakby mieli przed sobą jeszcze jedno życie. czynią tak jakby zapomnieli, że ich ciała są skłonne do śmierci, że wnętrze człowieka łatwo ulega zniszczeniu
|
|
|
|
to wszystko zaczyna się właśnie w nocy. jestem jedynym człowiekiem, który ma własne kino, ale z tego kina nie może wyjść. i to są właśnie moje noce.
|
|
 |
|
kłamiesz. ale czy kłamstwo jest kłamstwem, gdy wszyscy o nim wiedzą?
|
|
|
|
milczę i milczę a potem nadchodzi furia. po wszystkim nawet nie pamiętam co robiłem.
|
|
|
|
kiedyś, w wieku 50 lat, będę widział świat w radosnych barwach. teraz jestem człowiekiem cierpiącym za miliony
|
|
|
|
dałem Ci serce, dlaczego go nie chcesz?
|
|
|
|
znowu nie kochał mnie ten obcy ktoś
|
|
|
|
nie mam serca, wiesz, chyba mi wypadło, kiedy schylalem sie, zeby zapierdolic sobie wiadro
|
|
|
|
już nie jestem z tego świata i może nigdy z niego nie byłem, bo wygląda, że nie ma tu dla mnie żadnego ratunku, bo już nie potrafię kochać ziemską miłością, bo jestem bardzo zmęczony, nieopisanie wycieńczony
|
|
|
|
Dodaj komentarz
