|
Powiedziałem mojej miłości, żeby już nigdy mnie nie opuszczała, była tak miła, radosna mojemu sercu na długie lata. Prosiłem, by moim schronieniem pozostała, obiecałem oddać jej w zamian skarby tego świata. I wiesz? Nic nie odpowiedziała. No dalej! - krzyczałem. Mizerna miłości, daj mi znak. Powiedz nie, powiedz tak. Cisza. Podobno czasami milczenie jest złotem. Czy warto pytać co będzie jutro, co będzie potem? Czy warto rozmyślać tracąc tu i teraz? Trzymasz mnie za rękę, a ja już wiem, że to ten raz, kiedy zamiast niepewności i strachu wybieram zaufanie. Jeśli mam osobę, która mnie kocha..co ma być, niech się stanie.
|
Dodaj komentarz
