 |
|
Zjadasz mnie co dzień po kawałeczku. Nie chcesz tego robić, nawet nie wiesz, że tak się dzieje. A ja znikam, zatracam się w sobie i w Tobie. Co robić? Pustka.
|
|
 |
|
"Naprawdę nie powinieneś mówić " kocham Cie " jeśli nie jesteś pewny tego uczucia. Ale jeśli jesteś pewien, powinieneś to mówić często. Ludzie zapominają. - Jessica lat 8 "
|
|
 |
|
Czasem po prostu coś pójdzie nie tak, pewne rozrzucone kawałki przestają do siebie pasować tak jak wcześniej. Teraz jesteśmy tylko rozsypanką. Rozsypanką zbędnych słów, ale i tych niewypowiedzianych. Rozsypanką uczuć, które wymywają w naszych wnętrzach to co wcześniej liczyło się ponad wszystko inne. Rozsypanką gestów, które wcześniej mówiły więcej niż słowa. Jesteśmy własną rozsypanką, której jeśli nie my, nikt nigdy więcej nie będzie w stanie złożyć od nowa. To trudne, prawda? Gdy z rąk wymyka nam się coś, czego przecież byliśmy tak bardzo pewni. Coś, za coś zabiłbyś wcześniej. Tu czas jest zabójcą. Przemijanie? Proszę, nie mów nigdy więcej, że czasem coś musi się zmienić, by przyszło coś lepszego, miłość nigdy się nie zmienia. / Endoftime.
|
|
 |
|
Mam już dosc, moja niemoc i brak sily by cokolwiek zrobic doprowadza mnie już do szalu. Co ja mogę zrobic?! Nic...
|
|
 |
|
“
„Ucz się zasad, abyś wiedział, jak złamać je we właściwy sposób”.
”
— Dalajlama
|
|
 |
|
“ Nigdy nie rań kogoś, kto mówi, że Cię kocha i przy tym patrzy Ci głęboko w oczy. Kogoś, kto nie wstydzi się płakać przy Tobie, ani śmiać się w głos. Nie wiesz, jaka walka toczyła się w nim, zanim Ci zaufał. To ktoś, kto poznał życie z gorszej strony i nie zasługuje więcej na cierpienie. ”
|
|
 |
|
“ Nie lubię mężczyzn, za którymi wlecze się dymiący ślad zapłakanych kobiet. ”
— Wystan Hugh Auden
|
|
 |
|
“ Ona, Laura, wycofuje się tym dalej, im bardziej ktoś chce się do niej zbliżyć. A kiedy się ten ktoś oddala- ona znów za nim tęskni, potrzebuje go i szuka. ”
— "Tygrys i Róża" M. Musierowicz
|
|
 |
|
Pierwszy poranek od bardzo dawno z reggae w głośnikach.
|
|
 |
|
Zadaję za wiele pytań. Dlaczego? Po to żeby potem tylko cierpieć? Chcę wiedzieć zbyt dużo, podobno zawsze byłam ciekawa, czasem bez granic, wierciłam dziury by uspokoić własne myśli, jednak czy je uspakajałam? Po części tak. Tą drugą częścią najlepiej byłoby w ogóle się nie przejmować, gdyby nie to, że zadawała pojedyncze ciosy. Sama je sobie zadawałam. Gdy nie mówiłam o swoich planach, gdy łączyłam historie, czytałam wszystkie te wspólne rozmowy i mierzyłam zbyt odlegle. Gdy wiedziałam tylko ja, gdy tylko ja chciałam możliwe, że zbyt wiele. Moje chcieć to nie móc. Może za mało się staram? A może zwyczajnie to nie mój czas, nie moje miejsce. / Endoftime.
|
|
|
|