 |
|
"Myśli otwarte ograniczenia niszczą"
|
|
 |
|
Wspomnienia to nasz największy wróg.
|
|
 |
|
Chciałabym widzieć reakcję ludzi na wieść o tym, że nie żyję.
|
|
 |
|
Kłopot polega na tym, że choć można zamknąć oczy, nie da się zamknąć myśli.
|
|
 |
|
Pogłębiający się smutek, gdy wspomnienia zamiast się zacierać, bolą coraz bardziej.
|
|
 |
|
To zajebiste jak ludzie piszą do mnie nawet o 3 w nocy i ich pocieszam czasami nawet do rana, a potem nikt nawet nie spyta jak się czuję...
|
|
 |
|
Zawsze wracamy, prawda? Każda droga, na końcu się nam krzyżuję. Po prostu los nie pozwoli nam odpuścić./esperer
|
|
 |
|
"Istniejemy. Bo żyjemy to za dużo powiedziane. Uśmiechamy się. Ale nie jesteśmy tak naprawdę szczęśliwi. Kłamiemy. Bo prawda sprawiłaby, że - nie daj Bóg - ktoś zacząłby się nami przejmować. Tamujemy łzy. Bo płaczu nie dalibyśmy rady powstrzymać. Ukrywamy się. Bo ktoś mógłby przecież podejść i zacząć z nami rozmawiać.
Istniejemy.
Ale nie jesteśmy w stanie żyć."
|
|
 |
|
Kiedyś nie byłam taka zimna. Właściwie teraz też nie jestem. Zbudowałam tylko wokół siebie mur, żeby nigdy więcej nie cierpieć tak jak wtedy./esperer
|
|
 |
|
jest taki rodzaj smutku którego nie potrafimy wyrazić słowami. jest taki rodzaj smutku którego nie pokazujesz nikomu. trzymasz i dusisz go w sobie, a on rozpierdala cie coraz bardziej. jest taki rodzaj smutku, który trzymasz głęboko w sobie i nie dajesz nikomu dowiedzieć się co jest nie tak. dlaczego? bo wszystko jest nie tak i nic nie idzie po twojej myśli. jedyne co możesz zrobić to schować się pod kołdrę i nie myśleć o tym wszystkim. ale wiecznie nie da się tak żyć. zwinął byś się daleko od tych wszystkich ludzi, ale jednak nie możesz. zostawiłbyś to wszystko , ale coś ci nie pozwala. pierdoliłbyś wszystko i odszedł stąd już na zawsze..
|
|
 |
|
"Aby marzyć, aby żyć, aby kochać, aby śnić tu"
|
|
|
|