 |
|
i nawet nie wiesz jakie to fajne, gdy bawię się twoimi policzkami, łapiąc je w ręce, przyciągając twoją twarz ku mojej i czule całować. bezcenne uczucie.
|
|
|
|
'Miał w sobie coś dziwnego . Czasami pragnęła go tak bardzo choć daleko mu było do ideału . Zrujnował wszystkie wyimaginowane postacie w jej głowie . Pokonał ich mimo , że nie był tak doskonały . Miał jednak wielką zaletę - był realny . Tak realny , że gdy nocą dotykał jej twarzy cała drżała .'
|
|
|
|
Nie pamiętam już nawet co mówiłeś.
Ale pamiętam jak się wtedy czułam, pamiętam to nagromadzenie uczuć.
Nigdy nie zapomnę, chciałam tak czuć się zawsze.
|
|
|
|
Możesz spotykać ludzi... Lepszych ode mnie, zabawniejszych ode mnie, dużo ładniejszych niż ja. Ale jest jedna rzecz którą chcę Ci powiedzieć. Zawsze będę dla Ciebie, kiedy oni Cię zostawią.
|
|
|
|
Pancerzyk stwardniał.
Nie ma euforii, bezmyślnego uśmiechu i trzepotania rzęs.
Nawet powietrze ma inny zapach. Stałam się mechaniczna.
|
|
|
|
żadnych desperackich czynów, żadnych błagań i telefonów, żadnego wzdychania i uśmiechów. nic. jesteś Ty, Ona, brak szacunku do Ciebie i nic więcej.
|
|
|
|
Bądź mym kaprysem, zachcianką,
tą ulubioną.
|
|
|
|
Nie mogę obiecać ci nieba, ale pokażę ci magię wspólnego
oglądania gwiazd a następnie wyszukam
najpiękniejszą z nich i nazwę ją twoim imieniem.
|
|
|
|
Może nie mam tak długich nóg, może nie jestem taka szczupła, może nie mówię z francuskim akcentem, ale może prawdziwie coś czuję?
|
|
|
|
i łapiesz mnie za ręke pod jakiś pretekstem i obydwoje udajemy, że to tylko przypadkiem. jakież to rozczarowanie kiedy puszczamy wkońcu te ręce - ze strachu.
|
|
|
|
widzisz, nie odzywasz sie drugi dzień a głos w mojej głowie mówi 'czego sie spodziewałaś?' i zaczynam sie godzić z tym, że odeszłeś- tak jak przedtem. udaje, że czekam aż napiszesz 'wiesz, nie pasujemy do siebie' i wiem, że będe silna i przyjme to z godnością. w głębi duszy mam nadzieje, że mi tego nie zrobisz. że powiesz 'przepraszam Cię, nie miałem jak napisać'. że też Ci zależy. że kochasz.
|
|
|
|
Udaję radość, której we mnie nie ma, ukrywam smutek, żeby nie martwić tych, którzy mnie kochają i troszczą się o mnie. Niedawno myślałam o samobójstwie. Nocą, przed zaśnięciem, odbywam ze sobą długie rozmowy, staram się odegnać złe myśli, bo byłaby to niewdzięczność wobec wszystkich, ucieczka, jeszcze jedna tragedia na tym i tak już pełnym nieszczęść świecie.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
