 |
|
Dwa tygodnie po mojej wyprowadzce do nowego miasta oddalone o 40 km od Ciebie. Przed wyjazdem obiecywaliśmy sobie, że będziemy ze sobą, bez względu na dzielącą nas odległość. Pewnej soboty wpadłam niezapowiedzianie doTwojego domu. Jak zauważyłam, wchodzac na podwórko-Twoich rodziców nie było. Zapukałam. Usłyszałam Twój radosny śmiech. A gdy otworzyłeś odparłeś bardzo zdziwiony: 'A co Ty tutaj robisz?' . 'Przyjechała do Ciebie, nie mogłam wytrzymać'-odparłam i w tej samej chwili zobaczyłam jak z łazienki wychodzi dziewczyna , która bardzo dobrze znałam ubrana jedynie w Twoją koszulkę. Łzy napłynęly mi do oczu, od razu zawróciłam, wybiegając na ulicę, która zwykle była mało ruchliwa. Jednakże tym razem samochód jechał dość szybko. 'Nienawidzę Cię,kurwa' szepnęła cicho,gdy podbiegł do niej i odeszła. Na zawsze.
|
|
 |
|
Powiedz mi, gdy usłyszysz, że moje serce stanęło. Chyba tylko ty będziesz wiedzieć. Powiedz, kiedy usłyszysz moją ciszę. Bardzo możliwe, że tego nie zauważą.
|
|
 |
|
Obecnie? Nie jestem zakochana. Zainteresowana? A i owszem. Szkoda tylko, że jak zwykle mniej.
|
|
 |
|
Niektórzy mężczyźni powinni być wykastrowani. Za to co robią swoim kobietom. Za wszystkie cierpienia, które one muszą znosić, za wszystkie drugie szanse, kłamstwa i zabawianie się ich kosztem.
|
|
 |
|
Czytam Ci w myślach, znam mowę Twoich gestów
|
|
 |
|
ten tydzień z dala od ciebie uświadomił mi,że nie chce stracić Cię już nigdfy więcej.
|
|
 |
|
jaki był ten dzień, co darował,co wziął.
|
|
 |
|
główny bohater moich snów ma nieuleczalną chorobę niezdecydowania , prymitywną potrzebę łamania serc dziewczynom i nad wyraz perfidny urok osobisty /lunati
|
|
 |
|
Najgorszym więzieniem jest przeszłość.
|
|
 |
|
Usta zamykają się wtedy, gdy mają coś ważnego do powiedzenia, Człowiek zaczyna rozumieć, gdy zaczyna tracić
|
|
 |
|
Myślę, że nie można całkowicie zapomnieć. Człowiek świadomie nie powraca do przykrych chwil, by okłamywać samego siebie, że nie pamięta. Kiedyś jednak, gdy przychodzi moment, w którym musi pocieszyć przyjaciela, mówi: "nie płacz, zapomnisz, tak jak ja zapomniałem o.." , w ten sposób udowadnia, że nadal pamięta.
|
|
 |
|
Nauczmy się kochać tajemniczość. Ona jedna chyba może życie nasze uczynić niezwykłym i cudownym. Najbardziej powszednia rzecz zyskuje urok, gdy się ją zachowuje w tajemnicy.
|
|
|
|