 |
|
I gdy dziś tak szłam po cmentarzu szukając grobów rodziny , gdy liście spadały z drzew, a policja kierowała ruchem tuż przed cmentarzem życie nabrało jakiejś takiej dziwnej atmosfery. Zastanawiałam się, bo przecież jeszcze nie dawno mogłam tutaj obok wszystkich pomników ułożonych w rzędzie leżeć pomyślałam, że Ci ludzie na pewno chcieliby nadal żyć. Niestety Bóg nie dał im takiej szansy. Zabrał ich do siebie. I może jest im tam lepiej , bo skąd my to możemy wiedzieć? Czułam się dziwnie. Przyszły wszystkie myśli związane z moim życiem. Nie ma sensu cóż tutaj mówić - ale nie poddaje się. Jak narazie walczę, a raczej próbuje się uczyć żyć z tymi problemami. Nigdy nie będzie tak jak chcemy, a żyć będziemy tak jak sobie na to sami zapracujemy. Łzy ciekną mi po policzku, bo tak na prawdę, niektórych spraw nie damy rady naprawić. Jest za późno. Dotrało to do mnie. I to koniec... choć na ten smutek sama sobie zapracowałam.
|
|
|
|
i jest cholernie ciężko i znów o tym myślę..
|
|
|
|
nienawidzę tego! nie mam humoru i zupełnie nie wiem dlaczego.
|
|
|
|
Dzisiaj miałam nadzieję, ze odpocznę od tych moich codziennych problemów. Gdy spędzę czas z rodziną , przestane o tym myśleć i w końcu się uśmiechnę - poniekąd tak było. Jechałam do rodziny akurat w okolice gdzie Ty mieszkasz, chodzisz do szkoły. Gdzie codziennie funkcjonujesz.Widziałam miejsca, w których miałeś zdjęcia. I mimo to, że miałam nadzieję że choć dziś o Tobie zapomnę było całkowicie odwrotnie - każde słowo, miejsce, ludzie i gesty przypominały mi Ciebie. Może spędziłam miło czas z rodziną której bardzo długi czas nie widziałam, to ciągle myślałam o Tobie... ciężko będzie mi zapomnieć.
|
|
 |
|
w zasadzie to żałuję, że nie umiem gadać tych pierdół, których ludzie lubią słuchać.
|
|
|
|
ranisz mnie, nie robiąc tak na prawdę nic.
|
|
|
|
na cmentarzu są setki grobów, ale dla mojego serca istnieje tylko jeden.
|
|
|
|
'to jeden wypadek, jedna pierdolona chwila, nie zapomnimy Ciebie i Ty o nas też wspominaj. Bóg zabrał Cię do siebie, Twoja historia nie mija. na zawsze w naszych sercach: gościu w pokoju spoczywaj. /sfora
|
|
 |
|
Pewnego zimowego popołudnia, kiedy odprowadziłeś mnie do domu wsadziłam do tylnej kieszeni Twoich spodni Moje małe serce, które szaleńczo biło. Niestety. Wróciwszy do domu siadłeś na swoim łóżku przy okazji łamiąc je na drobne kawałki. / love_krowe
|
|
|
|
Dodaj komentarz
