 |
|
lubię chwile, gdy wszystko ma swoje miejsce. / tonatyle
|
|
 |
|
w miłości ukryty jest egoizm. to od niego wywodzą się błędy, rozstania, nieporozumienia. pojawia się wtedy, gdy jedna cząstka serca postanawia poszukać innej, nowszej lub powrócić do starej. / tonatyle
|
|
 |
|
w życiu chodzi głównie o odkrywanie samego siebie. myślisz, że znasz na wylot swoje reakcje, odruchy, myśli, ale tak naprawdę poznajesz siebie na nowo, każdego kolejnego dnia. / tonatyle
|
|
 |
|
wiecznie zastanawiam się, jak rano wstać, kiedy noc nie pozwala mi zasnąć. / tonatyle
|
|
 |
|
niebo to jedyna nieodgadniona przestrzeń. świat poznajesz codziennie, a w błękit nad sobą możesz się jedynie wpatrywać i wyciągać do niego rękę. / tonatyle
|
|
 |
|
w dzień bywam szewcem, a w nocy zostaję poetką. / tonatyle
|
|
 |
|
kolejny raz wpatruję się w ten sam, dobrze znany krajobraz. noc otulila miasto, światło świeci się w zaledwie kilku oknach. a ja siedzę bezbronna i ciekawa świata, który od jakiegoś czasu wydaje się być dla mnie zamknięty. zastanawiam się jaki promyk przyniesie jutro życie, co zgasi, a co rozpali. codziennie wylewam z siebie myśli do gwiazd, a one łapią moje pytania, świecąc mocniej. to wszystko odżywa nocą. tylko odpowiedzi, jeśli już przychodzą, pojawiają się rano. / tonatyle
|
|
 |
|
i tęsknię za tym, choć kiedyś zdążyło już złamać mi serce. / tonatyle
|
|
 |
|
Czasem trzeba podjąć stanowczą decyzję. Mimo, że do końca nie jesteśmy jej pewni. Mimo, że czasem chcielibyśmy czegoś innego. Trzeba odpuścić. Chciaż wiesz, że będzie bolało. Im wcześniej, tym lepiej. Trzeba zrobić coś co będzie dla Ciebie dobre. Trzeba pomyśleć czasem o sobie. Lepiej to zakończyć i być wolnym, niż trwać w czymś, co ciągle Cię rani.
|
|
 |
|
nie potrafię zrozumieć krytyków. przecież nie od dzisiaj wiadomo, że o gustach się nie dyskutuje. jedni uwielbiają horrory, drudzy komedie. jednym podobają się białe mieszkania, innym kolorowe. każdy ma prawo wyobru. dlatego też, taki zawód, jak krytyk, nie powinien istnieć. / tonatyle
|
|
 |
|
Nie jestem zły, że mnie okłamałeś. Jestem smutny, bo od teraz już nie mogę ci wierzyć.
|
|
 |
|
To takie straszne, ile tak naprawdę można na kogoś czekać.
|
|
|
|