 |
|
A tymczasem włączam głośniej muzykę i unoszę się na skrzydłach ze świateł wypadających przez szyby, tańczę w oparach absurdalnych nadziei, zaciągam się i uśmiecham się na przekór cieniom prawdy.
|
|
|
|
Jeśli nic więcej nie możesz, popatrz mi w oczy i uśmiechnij się kiedy już mnie zobaczysz, żebym nigdy nie stracił sił, abym zawsze czekał na kolejne spotkanie.
|
|
|
|
Myślałem, że mogę uciec, biec przez ten las i za którymś drzewem nie odnajdzie mnie tęsknota za twoimi oczami. Myślałem, że wystarczy zapatrzeć się w słońce i nigdy nie zobaczę wizji jaśniejszych i cieplejszych. Sądziłem, że moje rozsądne myśli zmyją z mojej twarzy głupotę nadziei. Ciągle do mnie wracasz i jesteś za daleko, dłubiesz w mojej duszy jakimś pieprzonym szpikulcem rozkoszy a przecież nic się nie wydarzyło. Tyle dróg przede mną, w których nie dosięgam twojej dłoni a jednak widzę to, jakby było miłym wspomnieniem, rozchodzi się po moich żyłach ciepłem, jakby czas i przestrzeń tuliła mnie na właściwej ścieżce.
|
|
|
|
Muzyka znów gra razem z promieniami, ciepły dotyk światła budzi mnie na nowo, wśród jaskrawszych kolorów, śpiewu napalonych ptaków i w zapachach lasu mogę tańczyć, biec albo latać, cóż mi dziś więcej trzeba niż łyku powietrza, możesz się przyłączyć kiedy chcesz, wystarczy słowo.
|
|
|
|
Już zbyt jasno, zbyt ciepło, wszystko już jasne, trzymaj się ciepło idę się bawić...
|
|
|
|
W świetle królującego słońca widzę drogę do nikąd, wyrywam się z potrzasku twoich sprzecznych sygnałów, moich obłąkanych myśli i zdaję się na podmuchy losu. Może się spotkamy za kilka dni a może zapomnę o Tobie na zawsze, niech ten wiatr zdecyduje. Dziś odkładam uczucia na półkę choć lubię tę historię.
|
|
|
|
Już nie wiem czy budzę się z myślą o Tobie czy to ta myśl mnie budzi.
|
|
|
|
Chciałbym wiedzieć, czy jesteś tak szalona jak ja i uśmiechasz się do mnie wpatrzona w ciemność nieba, czy zastanawiasz się nad możliwymi spotkaniami zapominając co chciałaś wyciągnąć z lodówki, czy nie potrafisz czytać dłużej książki, bo myśli bezwiednie zaczynają pisać własne historie aby odpowiedzieć na wołania tęsknoty.
|
|
|
|
Między setkami odnalazłem Twój wzrok, między tysiącami odszukaliśmy się z daleka, między setkami tysięcy dogoniłaś mnie choć straciłem nadzieję. To nie może się tak skończyć. Prawda?
|
|
|
|
Jak to jest, że jesteś tylko oparem ze wspomnień a serce bije mi jakbyś stała przede mną, jak to jest, że wystarczy chwila gdy Cię zobaczę i cały świat staje się oparem a ja czuję spokój jakbyś była przy mnie.
|
|
|
|
Powinienem Cię wyrwać z moich myśli i zostawić po drodze do swoich celów ale zakorzeniłaś się w mojej duszy i sprawiasz, że chcę być lepszy choć dni bez ciebie są najgorsze, choć może być ich tak wiele.
|
|
|
|
Pojawiasz się jak wiosna i czuję się jak ta pogoda
|
|
|
|
Dodaj komentarz
