 |
|
Nie czeka na odpowiedni moment, nie patrzy na ludzi i pore dnia, łapie mocno za rękę, zaciąga we wjazd, opiera o ścianę i mocno wbija swoje wargi w moje. A ja nie czuję się zdominowana, nie czuję stłamszona. Czuję, że jest wrażliwy i delikatny, że ma spokojną i czystą duszę, ale tez, że nie jest nijaki. Ma odwage, żeby oprzeć mnie o szafę i jedną ręką zamykając drzwi, a drugą zdzierać ze mnie ubranie, udowodnić że mnie pragnie. Że nie waha sie rzucić mnie na łóżko i kochać sie ze mną godzinami. Że jest, stoi obok, nic nie robi, albo robi to wszystko wlasnie, a ja czuję, że to mężczyzna. Nie chłopiec, nie facet. Mężczyzna. Silny i pewny siebie człowiek, który jest wrażliwy i czuły i pokazuje każdym gestem, że jest właściwy. A właściwy mężczyzna, to właściwe życie. /bm
|
|
|
|
I dziś zapytana co mi imponuje, nie odpowiem, że są to tygodnie spędzone na melanzowaniu, typy z tatuazami i wyrokami w zawieszeniu, komisariaty i ,,gangsterowanie". Dziś imponuje mi on. Jego delikatny dotyk i czułe spojrzenia. Spokojny oddech i charakter. Wrażliwe i dobre serce, a nawet lęk przed złem jakie jest na świecie. Dziś imponuje mi człowiek, który gardzi nielegalnym życiem i ceni sobie stabilność. Imponuje mi to, że nie muszę bać sie o jutro, o niego i nasze życie. Imponuje mi dziś świat, którym kiedyś gardziłam. Czuję sie dumna, z siebie, że w końcu dojrzałam do bycia dobrym człowiekiem. /bm
|
|
|
|
Usłyszałam, że wciąż mnie kocha i tęskni. Po tych wszystkich miesiącach katowania się. Tak często o tym myślałam, tak pragnęłam usłyszeć to z jego ust. Myślałam jak to będzie, jak będę szczęśliwa i jak bardzo wtedy się wszystko zmieni. No i stało się, doczekałam tego. I co? Co poczułam? Co sie wydarzyło? Nic. Świat nie zawirował, kolana nie zatrzęsły, a serce nie przyspieszyło. Nie poczułam nic, prócz opuszczajacego mnie napięcia. Jakby cała ta presja którą tworzyłam w głowie i potrzeba usłyszenia tego uleciała. Nic sie nie stalo. I zrozumiałam. Dotarło, że wszystko sie skończyło. Że go kocham, ale nie jestem w nim zakochana, że chyba tylko musiałam usłyszeć to i mieć pewność że on przez ten czas tez sie męczył. Teraz gdy wiem, nie potrzebuje i nie oczekuje od niego nic. Mogę zamknąć drzwi i nakleić kartkę ,,skończone". Jestem wolna. I czuję się z tym cudownie. /bm
|
|
|
|
Nie lubię kiedy ktoś wchodzi z ubłoconymi poglądami w moje życie. To nie jest czas na zmywanie po kimś brudu z podłogi i ścian mojego umysłu. Więc jeśli ktoś nie zdejmuje obuwia na wycieraczce to lepiej żeby nie pakował się na salony. /bm
|
|
|
|
Najgorszym uczuciem jakiego możesz doświadczyć jest oddalanie, dystans i bezradność, kiedy jeden z najbliższych przyjaciół zaczyna rozlewac ci sie przez palce. Kiedy po 10latach znajomości człowiek, który byl tak blisko, był mentorem, wzorem, wsparciem, nauczycielem, bratnia duszą, powiernikiem, za którego bez zawahania oddaje sie życie i staje sie w ogień, nagle zanika jal cień, rozlewa sie przez palce. Kiedy jego cierpienie jest silniejsze niz wziezy przyjaźni miedzy wami. Kiedy jego kamienna twarz i wciąż trzymana garda robi cale tlo, ale oczy az krzyczą z bólu. To jest najgorsze co mozesz poczuć, widzieć jak cierpi najbliższy z najbliższych przyjaciół i nie móc mu pomoc, bo on nie chce pozwolić na tą pomoc. Czuć ból tej osoby, czuć łamanie sie serca w klatce, najgorsze czego mozesz doczekać. Chyba jeszcze gorsze od tego jest tylko to, ze to cierpienie zmienia tą osobę w ułamku sekundy, a Ty nie wiesz kim stał sie człowiek, który stoi teraz przed Toba, mimo wspólnych lat. /bm
|
|
 |
|
Jesteś czymś więcej niż ciałem i kośćmi
|
|
|
|
Tak po prostu jest.
I może to nigdy się nie zmieni.
Ale mam ochotę pokazać moją siłę.
I mam prawo mówić co myślę.
|
|
|
|
Jest mi przykro- jak my siebie traktujemy ...
|
|
|
|
Przeraża mnie to jak ludzie idą do przodu, kupują mieszkanie, planują ślub czy zmieniają prace. A ja ? U mnie wygląda to jakoś inaczej...
|
|
|
|
Kiedyś chciałam, aby ktoś podzielał moje zdanie, dziś ciesze się, że każdy ma prawo do własnego zdania. Dużo się zmienia wokół nas, my się zmieniamy.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
