 |
|
Tak zastanowić się, to ile takich niewypowiedzianych słów przepadło na zawsze. A może ważniejsze były od tych wszystkich wypowiedzianych.
|
|
|
|
Może mam własny świat, w którym panuje chaos i kilka wad, przez które coś się zjebało.
|
|
 |
|
Chciałbym życzyć dobranoc, dobranoc chociaż nie uśniesz. Teraz po raz ostatni chcę zobaczyć twój uśmiech.
|
|
 |
|
You can take my heart very close to your heart,
you can take my heart forever if you like
|
|
 |
|
Gdy jej nie widział był pewien w 100% że już jego uczucie do niej wygasło...
Mylił się wystarczyło jedno niewinne przypadkowe spotkanie na mieście i jego serce zabiło jak dzwon...
Wszystko co czuł wróciło z podwójną siłą lecz wiedział że ona już nie będzie jego bo wybrała innego...
|
|
|
|
Ja już pierwsza nie napiszę ani nie zadzwonię to ty się teraz martw ja wszystko oddałam w twoje dłonie
|
|
|
|
Kocham Cię jak nikt za wszystko i za nic gdy biegasz i gdy śpisz
|
|
|
|
i czemu oni nigdy tak nie cierpią, potrafią ogarnąć się w kilka godzin i zakochać na nowo, a my cierpimy tygodniami, miesiącami, a w gorszych przypadkach nawet latami?
|
|
|
|
- To koniec - mruknął obojętnie pod nosem , wpatrując się w jej niebieskie tęczówki . Poczuła jak grunt zawala się pod nogami . Zapragnęła wtulić się w jego ramiona i zatrzymać go przy sobie . Oczy pokryły się bezbarwnym płynem . Cały czas przyglądała się posadzce betonowej . Jednak zrozumiała , że nie może pokazać swoich uczuć , nauczona walczyć ze wszystkim , znalazła siłę w sobie , aby podnieść głowę , spojrzeć prosto w jego oczy i powiedzieć chłodno . - Z Bogiem , kurwa . I odeszła , nie odwracając się nawet za siebie .
|
|
 |
|
"Jest szaleństwem szukanie szczęścia daleko od Boga."
|
|
 |
|
Czy tylko ja mam wrażenie, że wszystkie dobre rzeczy które miały miejsce w moim życiu były tylko snem? Patrzę wstecz i widzę nasze uśmiechnięte twarze, wciąż słyszę strach w jego głosie gdy powierzaliśmy sobie tajemnice, a leżąc w łóżku zamykam oczy i niemalże czuję jego zapach. Teraźniejszość jest pusta, cicha.. Wydaje się że słychać rosnącą między nami przepaść. Tylko czy my istnieliśmy naprawdę? Przecież teraz się nie zauważamy. Nie witamy się ze sobą, nie rozmawiamy, w zasadzie nawet nie patrzymy, a kiedyś wzroku nie mogliśmy oderwać. Byliśmy oczywistością a teraz nie istniejemy. Wraz z rozstaniem umarło nie tylko uczucie ale my sami. Już nic nas nie łączy, w niebyt uleciały nawet wspomnienia. Czy one są w ogóle prawdziwe?/bekla
|
|
|
|
Samotny człowiek potrafi przywiązać się do każdego ciepłego słowa, jakie usłyszy
|
|
|
|
Dodaj komentarz
