 |
|
Gdyby mój umysł nawiedziłby sanepid zostałby zdecydowanie zamknięty.
|
|
|
|
Dosyć łatwo jest nie mieć niczego, bo wtedy nie mogą ci niczego odebrać.
Nareszcie czas pogodzić się już z tym, że moim życiem rządzi przypadek a każde zdarzenie pociąga za sobą kolejne.W sumie całkiem dobrze na tym wychodzę. Czasem wręcz mam wrażenie ,że wszystko jest jak puzzle i tylko brakuje jednego elementu.
|
|
|
|
Pana to ja już nie rozumiem i nie wiem, czy kiedykolwiek zrozumiem.
Z Panem... Jest teraz bardzo specyficznie i niby jakby się nic nigdy nie wydarzyło,
ale Pan wciąż ma moją wstążkę, przynajmniej tak mi się wydaje i
o ile Pan jej dawno nie zgubił lub nie wyrzucił.
|
|
|
|
Monotonnie mija mi dziś kolejna minuta.
Jedyne co dziś zrobiłam to pozbyłam się wszystkich melancholijnych i smętnych piosenek.To one tak oddziałują na mój nastrój !
|
|
|
|
A czym jest dla ciebie przegrana, to już tylko twój osobisty wniosek .
|
|
|
|
Siedzę sama w tej wieży bez dna.
|
|
|
|
Spróbuj mnie złapać jeśli potrafisz .Chociaż się ukrywam się tu i tam.
Możesz wziąć mnie za rękę.Zastanowimy sie razem po co ludzie księżyc poznają kiedy nie wiedzą jak na ziemi żyć
|
|
|
|
po prostu na chwile powiedzieć stop. Niech się skończy ten zawirowany tryb, niech ktoś zmieni bieg, przeprogramuje życie, wciśnie inny przycisk, albo niech po prostu to wyłączy.
|
|
|
|
A ja znowu stanę z boku i będe przyglądać się światu.
Z dziecięcym wzrokiem przyglądać się w nierealne cele,
na szczyty które nigdy nie zdobęde.
|
|
|
|
a woda wciąż podmywa mury naszego piaskowego domku.
Jeden wielki kalejdoskop myśli, uczuć i mojej własnej paranoi.
|
|
|
|
Przy okazji... Bardzo mnie Pan inspiruje, wciąż. Ale niekoniecznie pozytywnie.
|
|
|
|
Straciłam połowę życia.
Bo widzisz, każdy człowiek wchodzi na drabinę.
Szczeble uginają się pod naszym ciężarem, a im wyżej się pniemy
tym łatwiej możemy się potknąć i spaść.
Ale co będzie kiedy dojdziemy na szczyt?
|
|
|
|
Dodaj komentarz
