 |
|
Czemu z góry zakładacie, że to ja jestem tą co kłamie?
|
|
 |
|
Otworzyła oczy spoglądają na jego smukłą twarz. Była szmacianą lalką moknącą na deszczu z połamanym sercem w środku i z tonącymi tęczówkami. Jej ciało natychmiast wtuliło się w ciepło bruneta. Pogładził jej mokre włosy, wdychając zapach deszczu z jej skóry.
- Chodźmy stąd. Zabiorę Cię do domu - powiedział, po chwili wstając i pociągając ją za sobą.
|
|
|
|
Zabierz mnie stąd. Weź do siebie. Daj kubek gorącej herbaty. Usiądź ze mną obok kominka. Otul kocem i mów do mnie. Cokolwiek. Chcę teraz Twojego głosu. Chcę Ciebie.
|
|
|
|
Rozczarowanie wpływało przez sine usta do serca, gdy szpony bólu rozrywały nadzieje i niedokonane marzenia, przysypane niespodziewanie piaskiem. Łzy spływały z błękitnych oczu, wraz z kwaśnymi kroplami deszczu z nieba mocząc fakturę miękkiej bluzy i powiewającej na wietrze, odpiętej kurtki. Dłonie zimne i blade zaciskały końce materiału, chwilę później podkurczając pod siebie nogi, które objęła rękoma. Czuła jak wiat przedostaje się przez każde włókno mokrych ciuchów, mrożąc jej skórę i powodując dreszcze. Drżącą dłonią wyciągnęła z torby leżącej obok komórkę, wybierając znany numer. Przyłożyła urządzenie do ucha i pociągnęła nosem lewą dłonią przecierając wilgotne oczy. Czekała na jego głos. Na jego słowa i iskrę ciepłego uczucia w sercu.
|
|
 |
|
myśli mnóstwo mam i bardzo tęsknie to wiem że kiedys znajdziemy gdzies swoje miejsce, w objeciu ramion bedziemy tam sami razem na szczycie góry z panoramą spełnionych marzeń
|
|
|
|
wczorajszy wieczór spędziłam z chłopakiem od którego byłam uzależniona, jego uśmiech, jego zapach, jego oczy - ale to już nie to samo, nie wrócę nigdy..
|
|
|
|
Dodajesz wiary mi, że gdy wyjdę i wrócę bedziesz czekała na mnie a ja przyniosę Ci róże, i mocno Cię przytulę dam buziaka jak po latach, a wypuszczę Cię może dopiero po końcu swiata
|
|
|
|
Kawałek nieba, szczypta zielonego lądu, litr oceanu, trochę słońca, nocą kilka gwiazd i pół okrągły księżyc. Była dla niego tym wszystkim na raz i po kolei. Za każdym razem, gdy próbował sięgnąć po jej dłoń, stawała się niebem - oddalonym w przestworzach od jego zasięgu, słońcem, promiennym i ciepłym oraz przelatującym ptakiem, nucącym w szepcie radosne piosenki. Lądem i oceanem była wtedy, gdy płakała. Bezludna, samotna ze słonymi łzami w oczach. Nie lubił jej takiej. Nie lubił wtedy siebie.
|
|
|
|
`. To chłopaki z ulicy i zwykle chłopaki szare z nimi wódkę pije z nimi jointy pale stale . i w każdej sytuacji licze na te załoge i skumaj ze to w druga stronę.!
|
|
|
|
Czuł jak wymyka mu się. Prestraszona puściła bluzę na której zaciskała swoje zmarznięte dłonie i w otoczeniu sądu najwyższego gwiazd i księżyca, zaczęła oddalać się bez słowa. Kiedy się odwróciła wziął znienacka ją za rękę.
- Co robisz? - zapytała.
- Biorę to, co moje - opowiedział i przytulił ją mocno do siebie. Wyrok na miłosne ,,Tak''.
|
|
|
|
But at the end of the day, our fate is decided for us. All we can do is hope we have the strength to cope with the hand she deals us.
|
|
|
|
Niektórzy ciągle marzą o tych wielkich nieodwzajemnionych miłościach.Inni czują, że ktoś ich całkowicie wyrolował.Miło byłoby wierzyć, że większość walentynek dobrze się kończy, ale wiemy, że raczej kończą się złamanym sercem.
|
|
|
|
Dodaj komentarz
