 |
|
a my, z harmonii i rozdźwięku.
|
|
 |
|
tylko nie mam już siły, tylko nie wiem już jak.
|
|
 |
|
nie ma już nic, po tamtej stronie.
|
|
 |
|
nie ma już nic za ścianą powiek.
|
|
 |
|
znudziłam się Bogu, w połowie.
|
|
 |
|
jestem opowieść zmęczonych ust.
|
|
 |
|
cały świat płynie obok gdzieś.
|
|
 |
|
zapomniałem nakręcić czas.
|
|
 |
|
w poniedziałek, wtorek, środę; patrz na mnie tak jak nikt.
|
|
|
|