 |
|
byłam ślepa. dostrzegałam przemianę, ale nie dostrzegałam sygnałów. wreszcie pojęłam prawdę. zrozumiałam, że jego uczucie, tak naprawdę już dawno zniknęło. moje plany i drobne marzenia okazały się bezpodstawne i nic nie warte. / tonatyle
|
|
 |
|
do niedawna myślałam, że nie jest źle. jednak kiedy wszystko zaczęło upadać jak domek z kart, zrozumiałam jak bardzo się myliłam. / tonatyle
|
|
 |
|
często mam przed oczami momenty, w których uśmiechałam się szczerze. są to jednak stare blizny, które rozdrapuję co jakiś czas, żeby chociaż przez chwilę poczuć się lepiej. teraz wszystko jest szare, smutne. kolory, które dawały nadzieję, wyblakły ostatecznie. / tonatyle
|
|
 |
|
czasem tak jest. jedna osoba rezygnuje, poddaje się, nie chce dłużej ciągnąć tego, co dla drugiej osoby wydawało się piękne. / tonatyle
|
|
 |
|
Czasami mówię o sobie źle, ale nie chodzi mi o to, że chcę Cię od siebie odepchnąć. Chcę po prostu Ci pokazać moje wady, ciemne strony i rysy na charakterze, żebyś nigdy nie mógł powiedzieć, że Cię okłamałam odgrywając jakąś rolę. Nie chcę, żebyś się rozczarował, bo ja już w przeszłości słyszałam zbyt wiele kłamstw, żeby zrobić Ci teraz to samo./esperer
|
|
 |
|
Czasami mówię o sobie źle, ale nie chodzi mi o to, że chcę Cię od siebie odepchnąć. Chcę po prostu Ci pokazać moje wady, ciemne strony i rysy na charakterze, żebyś nigdy nie mógł powiedzieć, że Cię okłamałam odgrywając jakąś rolę. Nie chcę, żebyś się rozczarował, bo ja już w przeszłości słyszałam zbyt wiele kłamstw, żeby zrobić Ci teraz to samo./esperer
|
|
 |
|
a co jeśli szczęścia nie ma, a istnieje
tylko wynagrodzenie bólu? co jeśli
to "szczęście" po bólu, mylimy ze
zwykłą ulgą? / tonatyle
|
|
 |
|
nie daj sobie zamydlić oczu, że życie jest jak piękna, kwitnąca róża. w rzeczywistości jest pieprzonym kaktusem, który codziennie wbija Ci w serce kolejne, ostre igiełki. / tonatyle
|
|
 |
|
wkurza mnie niesprawiedliwość. teraz
ma się wszystko albo nic. nie ma
żadnego środka. jedni nie mają co
zrobić z nadmiarem pieniędzy, drudzy
błagają o parę drobnych na chleb.
bywają ludzie, którzy podporządkowują
wszystko pod siebie, a gdy nazwiesz
ich egoistami, obrażają się. / tonatyle
|
|
 |
|
wyjątkowość człowieka jest jak buty. niby każdy jest szczególny, ale tak naprawdę jedna czwarta kupuje ten sam fason, a pozostałe trzy czwarte nosi ten sam rozmiar. / tonatyle
|
|
 |
|
nie mogę zasnąć. leżę w ciemnościach, łudząc się, że moje marzenia, są możliwe. zwłaszcza te najprostsze. ich brak boli najbardziej. / tonatyle
|
|
 |
|
moją największą wadą jest przeklinanie. nie ukrywam, że szewc to przy mnie poeta. / tonatyle
|
|
|
|