Moim nawykiem jest siedzenie wieczorami na parapecie i rozmyślanie. To nie tak, że jestem
nieszczęśliwa, chociaż jest mi źle. Po prostu wiem, że kiedy coś chcę osiągnąć, nie mogę
zatrzymać się w połowie drogi pomimo tylu trudności. Dlatego wolę uzależniać się od
takich rzeczy jak siedzenie przy oknie niż upaść i już się nie podnieść.
|