 |
|
Nie wiedzia艂em, 偶e ta strona jeszcze istnieje i 偶e pami臋tam do niej has艂o. Lubi艂em t膮 spo艂eczno艣膰, ciekawe czy to nowe pokolenie nadal tworzy takie wi臋zi, jak my kiedy艣 tutaj//mr.lonely
|
|
 |
|
Najgorsze uczucie,gdy dusi Ci臋 tak,jak przy ostatnim oddechu.
Min臋艂o tyle lat,a ja nadal pami臋tam b贸l,kt贸ry rozrywa艂 moje serce przez kolejny rok.
Tak cholernie chcia艂abym wiedzie膰,jakby to by艂o gdyby艣 tu dzi艣 by艂..
|
|
 |
|
" Lepiej nie dosta膰 kwiat贸w, ni偶 musie膰 o nie prosi膰. Podobnie jest z mi艂o艣ci膮. "
|
|
 |
|
Pami臋tam ten dzie艅 na 艂awce w parku. Zimny marcowy, zimowy. Dzie艅 kt贸ry zacz膮艂 si臋 dramatem. My艣la艂em, 偶e to ostatni dzie艅 mojego 偶ycia. P艂acz膮c z twarz膮 wtulon膮 w jej p艂aszcz wylewa艂 si臋 ze mnie ca艂y ten b贸l, kt贸ry czu艂em od d艂u偶szego czasu. Zrozumia艂em w tamtym momencie, 偶e to jednocze艣nie najgorszy i najlepszy dzie艅 w moim 偶yciu. Oto by艂em w jej ramionach. Zraniony, ale gotowy 偶y膰. Spojrza艂em w jej oczy i zapomnia艂em o wszystkim co by艂o. Liczy艂o si臋 tylko to, 偶e trzyma艂em j膮 za r臋k臋. Ta chwila, kiedy my艣la艂em, 偶e widz臋 j膮 pierwszy i ostatni raz. Najsmutniejsza i najszcz臋艣liwsza w moim dotychczasowym 偶yciu. /maxsentymentalny - wspomnienia.
|
|
 |
|
Cze艣膰, zagl膮da tu jeszcze kto艣? 馃槈
|
|
 |
|
Moi drodzy, czy jest tu kto艣 do kogo docieraj膮 jeszcze moje teksty? Wiem, sporo z Was pewnie kompletnie to zignoruje, ale by艂abym mega wdzi臋czna za odzew. Chcia艂abym stworzy膰 spo艂eczno艣膰 ludzi, kt贸rzy si臋 wspieraj膮, w klimacie wolnym od hejtu (i tak go za du偶o w internecie). Bardzo Was prosz臋 o feedback - o czym chcieliby艣cie najwiecej czyta膰, o czym si臋 dowiadywa膰, co Was ciekawi, a co niekoniecznie :) dla Was to minutka namys艂u, a mo偶emy stworzy膰 co艣 naprawd臋 fajnego! Bardzo dzi臋kuj臋, Wasza esperka.
|
|
 |
|
Tyle lat i tyle wsp贸lnych chwil. Nigdy nie powiedzia艂abym, 偶e najwa偶niejsz膮 lekcj膮 jak膮 przyjdzie mi wyci膮gn膮膰 z tej znajomosci to jest to, 偶e nic nie trwa wiecznie, a przywi膮zanie wi膮偶e si臋 z rozczarowaniem. Podobno na zawsze jeste艣my odpowiedzialni za to co oswoili艣my - nic bardziej mylnego. Ludzie pokazuj膮 nam, 偶e to co oswoili艣my pr臋dzej czy p贸藕niej b臋dziemy musieli zapomnie膰./esperer
|
|
 |
|
Czasem lepiej si臋 podda膰 i da膰 wszystko w obj臋cia 艣wiata, niech si臋 dzieje co chc臋, mi zaczyna by膰 powoli wszystko jedno.
|
|
 |
|
Gdy ga艣nie krzyk i p艂acz, wchodzisz w stref臋 nico艣ci.
|
|
|
|